C R O W N - Natron (2015)

Oef, wat een intensiteit.
Dit album begint gelijk al met een muur van geluid en angstaanjagende grunts. Daarna zwakt het af en krijgen we een elektronische beat te horen, waarna er en gitaar aan toegevoegd word met sprekende/zingende vocalen die mij wat doen denken aan Neo-Folk acts als Darkwood, enz.
Na dit korte intermezzo word wederom de muur van geluid op de luisteraar gegooid, en zo varieert het door de track heen tussen deze twee uitersten.
De tweede track begint in een gelijke stijl, om halverwege om te slaan in enkel een drum die de maat aangeeft met daar overheen een opgenomen toespraak te horen, die een beetje klinkt als van die (radio)toespraken uit WO II. Daarna gaat men verder met wederom best harde instrumentatie en deze keer een kleine verandering in de stijl van de zang/grunts die mij iets aan Linkin Park deden denken.
"Wings Beating Over Heaven" is in de eerste 2 minuten een harde Black Metal track, om daarna over te gaan in een elektronische beat met op de achtergrond nog een beetje gitaarwerk. In dit stuk komen de "Neo-Folk vocalen" terug, maar dan in een stuk ingetogener, haast fluisterende manier.
Hierna krijgen we weer een intens instrumentaal stuk met grunts, waarin een gitaarriff doorklinkt die mij wat aan post-rock deed denken. Dit geweld ebt zachtjes weg om plaats te maken voor een rustgevend stukje akoestische gitaarmuziek. Eventjes rust voor de storm, want in de laatste 2 minuten volgt er weer een allesvernietigende Black Metal blast beat en venijnige grunts.
"Fossils" is de eerste track van het album dat de hele speelduur een beetje dezelfde stijl aanhoudt. Wat we hierin te horen krijgen zou denk ik wel onder het kopje "New Wave" vallen. Niet het beste nummer van het album als je het mij vraagt, maar het is wel lekker om na al dat voorgaande geweld even een relatief rustig nummer te horen.
"Apnea" is weer meer een Metal track en zou ik haast willen bestempelen als "Horror Metal". Men creëert door de opbouw van het nummer een soort spanning en intensiteit. Daarnaast klinken de vocalen lekker onheilspellend. De stijl lijkt bij ze te passen, want het nummer is naar mijn mening goed uitgevoerd.
Met "Tension of Duality" brengen de heren weer een nummer dat meer naar de Black Metal kant gaat. Na 2,5 minuten ebt het weer weg om plaats te maken voor een minimalistisch drum en gitaargeluid, omdat de aandacht hier gevestigd wordt op de nogal deprimerend klinkende vocalen. Dit gaat zo'n 2 minuten door om "ineens" om te slaan in misschien wel de meest intense muur van geluid op het hele album. De grunts klinken in dit stuk haast angstaanjagend, daarnaast was de plotselinge omslag een behoorlijke "shock". Het zorgt er wel voor dat je als luisteraar de aandacht voor de muziek niet verliest. Dit stuk gaat zo'n 1,5/2 minuten door, om daarna enkel de bas te laten horen. In dit stuk lijkt er ook op de achtergrond een geluidsfragment van huilende wind te staan. Dit wakkert iets meer aan wanneer we een geluidsfragment te horen krijgen van iemand die een Amerikaanse president of politicus lijkt te zijn. Nadat die "zijn zegje" heeft gedaan krijgen we een t.o.v. de eerder in het nummer vertoonde kunsten, een wat minder intense muur van geluid. Die laten ze dan weer net wat te eentonig en te lang door gaan naar mijn zin, maar goed, dat is puur mijn mening.
Bij "Flames" moest ik in het begin door de synth en de stem erg denken aan jaren '80 muziek. Daarna word er voor het eerst in het album een piano gebruikt. Door het vele synths gebruik en de vocalen gaat deze track weer meer naar het New Wave van "Fossils" toe. Na zo'n 3 minuten laat men echter ook nog wat gitaarwerk horen en wanneer de vocalen er weer bij komen lijkt er ook iets als een blokfluit te horen te zijn. Dit maakt het een nog net wat veelzijdiger nummer dan het eerder genoemde "Fossils" en het is ook wel een goede hekkensluiter door de wat rustigere stijl.
Dit album is een intense luisterervaring. Ik vind dat ze hier en daar net iets teveel doordraafden met het mengen van verschillende stijlen en het geëxperimenteer, maar verder is dit een best unieke plaat die je gewoon zelf moet horen om het te geloven. Hierbij moet ik wel zeggen dat dit best zware kost is en dus niet voor iedereen weggelegd zal zijn.

Crown - Natron (2015)

Staat er 2x op!