Niamh Boadle - Maid on the Shore (2015)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Wild Goose
-
Forget-Me-Not (3:34)
-
Dark Inishowen (2:58)
-
Green Bushes (3:55)
-
The Only Life Gloria Knows (5:12)
-
Ice on the Water (3:49)
-
The Flower of Finae (5:02)
-
I'm a Fading Day by Day (4:44)
-
Roll You Sweet Rain (4:17)
-
Creggan White Hare (2:59)
-
Bill's Missed the Last Boat Back (3:13)
-
The Boys of Mullaghbawn (2:10)
-
Red Dust Road (4:34)
-
Maid on the Shore (4:34)
0
geplaatst: 22 juni 2015, 15:27 uur
Niamh (spreek uit als nief) Boadle is een uit St. Annes, Lancashire afkomstige multi-instrumentalist en traditionele zangeres en Ierse stepdancer. Haar voorliefde voor de Ierse stepdance en traditionele muziek kreeg ze mee van haar vader. Ze studeert folk en traditionele muziek aan Newcastle University.
Sinds 2008 bouwt ze aan een solocarrière. Daarnaast speelt ze in Trí, Gerry McNeice Orchestra en het damestrio Chloe’s Passion. Haar solo repertoire bestaat voornamelijk uit Ierse en Engelse traditionals en daarnaast eigen werk. Maid On The Shore is haar tweede cd.
Opener Forget-me-not is een mooi ritmisch zelf geschreven nummer. De tekst is gebaseerd op een krantenartikel in The Preston Chronicle over een tragisch aflopende liefdesaffaire. Haar gitaarspel verraadt duidelijk de invloed van John Martyn.
Ook van eigen hand is het jazzy Bill’s Missed the Last Boat Back, wederom met heerlijk gitaarwerk. Op Maid On The Shore zijn drie a capella vertolkte traditionals te vinden. Dark Inishowen leerde ze van Mary Dillon. The Flower of Finae werd bekend in de schitterende versie van Niamh Parsons, echter die versie is maar gedeeltelijk a capella.
Boys of Mullaghbawn werd vooral bekend door de versie van Christy Moore. Creggan White Hare leerde ze net als The Flower of Finae van Karan Casey in de korte periode dat ze op the Irish World Academy of Music and Dance in Limerick studeerde.
De traditional Green Bushes kwam ze op het spoor dank zij haar zus.Het samenspel van gitaar en viool is hier buitengewoon mooi. Haar zang is ook af en toe een stuk krachtiger. Haar zang komt het best tot zijn recht in het ingetogen The Only Life Gloria Knows, een nummer van de Ierse singer-songwriter Anthony John Clarke.
De enige compositie waar ze viool speelt, is in het instrumentale Ice on the Water. Overigens speelt ze ook nog bodhran en fluit op de cd. De weemoedige fluit maakt I’m a Fading Day By Day tot een van mijn favorieten. Daartoe kan absoluut ook Roll You Sweet Rain, geschreven door de Australische dichteres en zangeres Kate Fagan, toe gerekend worden.
Hét hoogtepunt vormt het zelfgeschreven Red Dust Road. Geschreven tijdens een rondreis samen met haar zus door New South Wales in Australië. Het heeft een duidelijke boodschap, het handelt over de overheersing van de Aboriginals door de blanken 250 jaar geleden. Afsluiter vormt een fraaie, intense vertolking van het titelnummer, vooral bekend geworden in de versie van Martin Carthy.
Maid On The Shore laat een zeer talentvol vertolkster van traditioneel repertoire horen, maar herbergt nog meer een toekomstig vertolkster van eigen composities.
Sinds 2008 bouwt ze aan een solocarrière. Daarnaast speelt ze in Trí, Gerry McNeice Orchestra en het damestrio Chloe’s Passion. Haar solo repertoire bestaat voornamelijk uit Ierse en Engelse traditionals en daarnaast eigen werk. Maid On The Shore is haar tweede cd.
Opener Forget-me-not is een mooi ritmisch zelf geschreven nummer. De tekst is gebaseerd op een krantenartikel in The Preston Chronicle over een tragisch aflopende liefdesaffaire. Haar gitaarspel verraadt duidelijk de invloed van John Martyn.
Ook van eigen hand is het jazzy Bill’s Missed the Last Boat Back, wederom met heerlijk gitaarwerk. Op Maid On The Shore zijn drie a capella vertolkte traditionals te vinden. Dark Inishowen leerde ze van Mary Dillon. The Flower of Finae werd bekend in de schitterende versie van Niamh Parsons, echter die versie is maar gedeeltelijk a capella.
Boys of Mullaghbawn werd vooral bekend door de versie van Christy Moore. Creggan White Hare leerde ze net als The Flower of Finae van Karan Casey in de korte periode dat ze op the Irish World Academy of Music and Dance in Limerick studeerde.
De traditional Green Bushes kwam ze op het spoor dank zij haar zus.Het samenspel van gitaar en viool is hier buitengewoon mooi. Haar zang is ook af en toe een stuk krachtiger. Haar zang komt het best tot zijn recht in het ingetogen The Only Life Gloria Knows, een nummer van de Ierse singer-songwriter Anthony John Clarke.
De enige compositie waar ze viool speelt, is in het instrumentale Ice on the Water. Overigens speelt ze ook nog bodhran en fluit op de cd. De weemoedige fluit maakt I’m a Fading Day By Day tot een van mijn favorieten. Daartoe kan absoluut ook Roll You Sweet Rain, geschreven door de Australische dichteres en zangeres Kate Fagan, toe gerekend worden.
Hét hoogtepunt vormt het zelfgeschreven Red Dust Road. Geschreven tijdens een rondreis samen met haar zus door New South Wales in Australië. Het heeft een duidelijke boodschap, het handelt over de overheersing van de Aboriginals door de blanken 250 jaar geleden. Afsluiter vormt een fraaie, intense vertolking van het titelnummer, vooral bekend geworden in de versie van Martin Carthy.
Maid On The Shore laat een zeer talentvol vertolkster van traditioneel repertoire horen, maar herbergt nog meer een toekomstig vertolkster van eigen composities.
* denotes required fields.
* denotes required fields.