Mariah Carey - The Remixes (2003)

'The Remixes' is een enigszins misleidendende titel, omdat op deze dubbelaar remixes worden aangevuld met niet-geremixte tracks (Breakdown, Sweetheart, Crybaby) die ook op eerdere albums te vinden zijn. Daarnaast zijn ook de remixes van Honey, Loverboy en Heartbreaker van disc2 al op eerdere albums aanwezig. I Know What You Want is een leuke aanvulling (verkooptruc) maar ook geen remix, evenals Miss You (eerder alleen verkrijgbaar in Japan).

Disc1 bevat voornamelijk lang(dradig)e Amerikaanse club mixes, waarvan ik Anytime You Need a Friend (met overduidelijk Clivilles/Cole stempel) en Emotions het beste kan waarderen.

Disc2 bevat hiphop/r&b samenwerkingen en remixes, waarbij ik de 'remix' van Thank God I Found You erg goed vind, maar het origineel er voor geen meter in terug hoor. Het is een compleet ander nummer.

Al met al is er gedeeltelijk niets nieuws onder de zon als je ook de eerdere albums hebt, zijn er een aantal interessante nieuwe nummers en een aantal goed klinkende remixes, en is er een groot gedeelte aan oeverloze, monotone pogingen om Mariah geschikt te maken voor de dansvloer. Wellicht was een grotere verscheidenheid aan remixers (Jermaine 'So So Def' Dupri is wel érg aanwezig en David Morales lijkt zichzelf alleen maar te kunnen herhalen) een goed idee geweest. Het is daarbij echter nog wel interessant om regelmatig andere zanglijnen te horen dan in de bekende versies.

Ach, ik heb deze voor 7 euro uit de bak gevist en daarvoor is het een leuke aanvulling op de collectie. Maar slechts een vijftal nummers die door mij vaker gedraaid gaan worden is wat aan de magere kant voor een 2disc-release die een stuk interessanter had kunnen zijn.

Wat een stomvervelende plaat is dit. Van die hiphop- en r&b-samenwerkingen word ik sowieso vaak al niet heel blij, maar in dit geval zijn ze wel erg vervelend. En dat kan inderdaad ook gezegd worden van de clubmixes op de eerste plaat - een betere omschrijving dan langdradig zou ik niet kunnen geven. Of het zou 'spanningsloos' moeten zijn.

Al met al is er echt geen enkele reden om dit te kopen en werkelijk ál haar soloplaten zijn leuker (en dat zegt toch ook wel iets).

Morales en C&C zijn standaard zo'n beetje de huismixers van Mariah geweest.
Zeker gemiste kansen want tijdens die Butterfly periode had ze ook voor Europese/spannende Britse remixers kunnen gaan zoals Booker T, 187 Lockdown of onze Olav Basoski, had vast meer geinspireerd geklonken dan de wollige Morales mixen die inderdaad altijd identiek lopen.