Conny Vandenbos - Een Vrouw van Deze Tijd (1974)

Prachtige nederlandstalige plaat van de Dusty Springfield van de lage landen en ja....dat meen ik. Conny heeft een mooie, warme, melancholieke stem, die een nummer geheel haar eigen klank mee kan geven.
Doe daarbij een flink aantal sfeervolle franse composities die vertaald zijn in het nederlands door o.a H.P de Boer en bewerkt met een compleet orkest en de jaren zeventig dendert je huiskamer binnen.
Bij deze muziek krijg ik het warm van binnen. Zowat de gehele plaat is van een aangename schoonheid. Het regent zonnestralen, om Acda en De Munnik even aan te halen.

Conny Vandenbos zette de trend voor een nieuw soort Nederlandstalig repertoire: het luisterlied. Lichtvoetiger dan wat bijvoorbeeld Boudewijn de Groot en Liesbeth List deden, maar zeker niet vrijblijvend of volks. Gewoon heel erg mooi. Het leverde platenmaatschappij Basart een aantal gouden jaren op. En de fans een aantal zeer goede albums, want Conny zette haar zege-reeks voort met de platen Van Dichtbij, Zo wil ik leven, en Licht en Schaduw. Voor mij gevoelsmatig vier albums die bij elkaar horen. Daarna kwamen er andere invloeden in Conny's werk.

Heel aardige plaat met die persoonlijke en warme klank die we in die jaren meer hoorden. Ik geloof dat er in die tijd behoefte was aan een soort nostalgie, een veilige haven na de recente omwentelingen in de maatschappij. Daarin voorzag dit album heel goed. Het is amusement maar toch ook artistiek van niveau. En in de teksten gaat het over grote gevoelens in kleine situaties. Prima vertaalwerk van o.a. Gerrit den Braber, Herman Pieter de Boer en Gerard Cox. En dan dat orkest! Grootse productie.