Ik ontdekte "Fight Song" deze zomer via de radio. Een best tof nummer dat mijn nieuwsgierigheid op wist te wekken, dus besloot ik deze EP eens te beluisteren. De stijl en thematiek van "Fight Song" word in de overige nummers voortgezet. Opvallende dingen vind ik het sterke, sfeervolle pianospel dat op alle nummers m.u.v. "Lone Ranger" te horen is. Op deze nummers worden overigens ook strijkers ingezet om de nummers een nog voller geluid te geven.
Toffe popnummertjes met een fijn, toegankelijk geluid. Ik ben nooit zo'n (hedendaagse) popliefhebber geweest, maar deze Rachel Platten klinkt nog best goed. Geef mij maar liever dit dan een twerkende Miley Cyrus.