Goldberg - Misty Flats (1974)

Ducoz, Deze hoes maakt me ook nieuwsgierig
Ergens te beluisteren? Zie 'm niet op Spotify

Het is een lastige. Volgensmij is hij destijds erg gelimiteerd of misschien zelfs wel prive uitgekomen. Niet alles wat ik er van heb gehoord vind ik even goed, maar er staat zat moois op. Light in the Attic gaat hem binnenkort opnieuw uitgeven.

Barry Thomas Goldberg "Stars in the Sand" (1974) - YouTube


Hier wat samples
Misty Flats | Light In The Attic Records - lightintheattic.net

Nu ook te beluisteren op Spotify!

In 2012 ging de film over Rodriquez (Searching for sugar man) in premiere. Een singer songwriter die absoluut geen succes had gekend en zonder dat hij het wist een cult held in Zuid Afrika was. Ook de film van Coen Brothers uit 2013 Inside Llewyn Davis vertelt een fictief verhaal over een zanger die waarschijnlijk door de slechte platenmaatschappijen een mooie carriere is onthouden. Misschien mede hierdoor wordt er door verschillende specifieke platenmaatschappijen gezocht naar verloren pareltjes die obscuur zijn gebleven, onbekend. Linda Perhacs. Perrry Leopord en zo zijn er vast en zeker nog wel meer. Dit is ook zo'n vergeten plaat. maar Goldberg is later wel in de muziek doorgegaan.
Dit is een soloalbum van Goldberg , uitgegeven begin jaren 70. Het is opgenomen gewoon thuis op een 2 sporen bandrecorder. Met zijn band had hij geen succes en in 1974 kreeg hij de kans om wat op te nemen, gesteund door Michael Yonkers die in 1968 een cult album had gemaakt, dat wel redelijk verkocht was. Yonkers is ook prominent aanwezig op de plaat, gitaar, bas harmonium en zang. Maar de hoofdrol blijft weggelegd voor Goldberg, die hier een mooie lonely folk album aflevert. Hij was op dat moment 23 jaar en zijn leven bevond zich in een mistig landschap. Misty Flats was trouwens een gedicht van uit 1913 van John Oxenham, waardoor Goldberg zich had laten inspireren. Het was de 5e plaat die Michael produceerde, maar van distributie kwam weinig terecht. Waar de 500 platen gebleven zijn is onduidelijk en zo verdween dit muziekwerk in vergetelheid. Light in the attic records heeft het werkje weer opgegraven en opnieuw uitgebracht. De cd versie is verder prima. Natuurlijk hoor je dat de opnames geen hoogstandje waren, maar dat heeft ook weer zijn charme. Verder zit er een uitgebreid boekwerkje bij dat de achtergronden belicht.
De muziek is echt jaren 70 lonely-folk. Waarschijnlijk denken we dan aan Nick Drake, maar daarvan was de productie altijd goed op orde. Dit is folk zonder opsmuk, maar in de puurste vorm. Mooi, kwetsbaar, puur.
Een mooi album dat terecht opnieuw is uitgebracht.