Sodom - Obsessed by Cruelty (1986)

Alhoewel de meeste vooral grote Metalbladen destijds vernietigend oordeelden over deze eerste echt langspeelplaat van Sodom, is ie voor mij persoonlijk altijd meer dan heilig geweest. En wel om 3 redenen: A-Het zeer vieze zeer anti-geluid, de ultra verrotte smerige angstaanjagende produktie aanbid ik, tenminste als je de juiste versie van deze plaat in je klauwen weet te krijgen. Er is nog een opnamen onder deze titel, en die klinkt iets beschaafder en dat moet nou net niet! De oer-versie heeft qua geluid, produktie precies DAT waar de nummers én wij headbangers/thrashers destijds om vroegen: vies en angstaanjagend, precies waar Venom ophield vies te zijn. Sodom ging hier veel verder en het kwaad kwam diep uit demonische kerkers. B-de nummers zijn simpel, misschien wat rommelig, maar KEIHARD en qua ideeën zeer doeltreffend, waar je U tegen zegt. Het tegenovergestelde van technische Bay Area Thrash met muzikanten die wél echt muziek konden maken; Sodom begon het op deze plaat net allemaal een beetje te leren, maar wat ze deden, deden ze goed en wisten wel raak te schieten! C- Deze schijf ligt ten grondslag aan wat niet veel later Deathmetal zou worden; vele Death Metalbands zijn beïnvloed door...jawel: de oude Sodom! Om nog maar te zwijgen over al die Blackmetal bands uit Noorwegen; die komen ook allemaal klaar op deze vunzige debuutschijf van Sodom, voor het gemak mini-schijf In the Sign of Evil maar even niet meegerekend. Obsessed by Cruelty laat namelijk een zwaar bezeten mix horen van Thrash-Black, en wat er even na in de tijd Deathmetal zou worden; Sodom zijn mede-uitvinders. Sodom was op deze schijf nog bezeten van Satan etc., zong nog net niet over oorlog etc. en was 1000 keer viezer vooral dan Venom, Motörhead, Possessed en Slayer bij elkaar en kwam in deze periode qua sound nog wel eens bij het Italiaanse Bulldozer in de buurt die ook al dat vunzige Motörhead/Venom geluid hadden...tjonge, wat is die oude Thrash/Black lekker zeg op zijn tijd. 23 jaar later Prefereer ik dit soort pure platen nog steeds ernstig boven perfecte zogenaamde "Deathmetal" produkties die vanaf de jaren '90 ons ware Blackmetal Thrashers/Headbangers in coma dompelden, en kortharige kleuters uit de disco lokten. Alleen al daarom naast de hierboven beschreven duivelse argumenten: Obsessed by de oude Sodom, AAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGG! 666.

Vroeger was alles veel stereotyper dan tegenwoordig. Of je had lange haren en luisterde naar Kreator Slayer Metallica, of je was een Disco huppelkutje, met de daaraan vastgeplakte deuntjes. Tegenwoordig is dat al wat minder en een bredere muzieksmaak is aleen maar een verrijking. Vroeger had ik vrijwel alle harde muziek uit Duitsland wel op lp Helloween, Kreator, Holy Moses, Sodom, Morgoth....je kent het wel. Jaren later (en afgestapt van het ik-luister-alleen-naar-metal gedrag) hoor ik deze muziek nog steeds graag. Rauw, eerlijk en zonder poespas!

Welke mix is nu eigenlijk de beste, de US version met Destructor als gitarist, of de German version met Assator als gitarist en met het nr. After the Deluge. Sodom heeft veel verloop onder gitaristen gehad.

Ongelooflijk vunzig album van Sodom. Na al die jaren vind ik het echter allemaal wat minder te verteren als in de beginjaren. Deze oude Sodom is leuk om weer eens op te zetten.....en na een paar nummers gelijk weer af te zetten.
Wat Sodom hierna fabriceerde ligt me trouwens wat beter.

Een van de dingen waar ik het meest nieuwsgierig was in deze kruistocht was het debuut van Sodom. En dat puur vanwege de vergelijking die mensen maken met black metal, dat die beginnende bands hier de mosterd haalden. En ja, ik hoor dat ergens wel. Black metal is nooit m'n favoriet geweest en ook deze snoeiharde inspiratie komt niet 100% aan. Persecution Mania en Agent Orange zijn toch de platen waar ik echt naar uitkijk.