Tess Parks and Anton Newcombe - I Declare Nothing (2015)

'German Tangerine' klinkt erg goed!
Als een 21e eeuwse Velvet Underground..

german tangerine - tess parks and anton newcombe - YouTube

'Cocaine Cat'
Tess Parks & Anton Newcombe - Cocaine Cat (2014) - YouTube

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tess Parks & Anton Newcombe - I Declare Nothing - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Tess Parks maakte aan het eind van 2013 één van de betere platen van het jaar. Het had ook de plaat kunnen zijn die Mazzy Star op dat moment al heel lang niet meer gemaakt had, ware het niet dat Mazzy Star net een paar weken eerder was opgedoken met de door niemand meer verwachte comeback plaat. Het deed overigens niets af aan de kwaliteit van Hot Blood van Tess Parks.

De Canadese muzikante keert nu terug met I Declare Nothing, dat ze samen met Anton Newcombe, één van de oprichters van de cultband The Brian Jonestown Massacre, maakte.

I Declare Nothing doet meer aan het debuut van Tess Parks dan aan de platen van Brian Jonestown Massacre denken en herinnert, net als dit debuut van Tess Parks, meer dan eens aan de muziek van Mazzy Star.

In muzikaal opzicht klinkt het allemaal net wat gruiziger en experimenteler, maar het zijn vooral de vocalen van Tess Parks die I Declare Nothing onderscheiden van de platen van Mazzy Star. Vergeleken met de zwoele fluistervocalen van Hope Sandoval is Tess Parks voorzien van een behoorlijk rauwe strot die de woorden soms met veel venijn en altijd met wat gruis uitspuugt.

Zeker in songs die net wat meer rammelen of net wat nadrukkelijker het experiment opzoeken, hoor je veel terug van The Velvet Underground; een band die uiteraard ook van grote invloed is geweest op Mazzy Star, maar I Declare Nothing is ook een kind van deze tijd.

Het gezicht van Tess Parks staat op de cover van de plaat en bepaalt voor een groot deel het geluid op I Declare Nothing, maar ook de rol van Anton Newcombe is van grote waarde. Newcombe heeft I Declare Nothing immers voorzien van geweldig gitaarwerk, dat zich laat beïnvloeden door een aantal decennia gitaarmuziek en hierdoor steeds weet te prikkelen.

Het is onduidelijk of I Declare Nothing nu gezien moet worden als de opvolger van Hot Blood of niet, maar een tussendoortje is het zeker niet. Daarvoor is de de plaat die Anton Newcombe en Tess Parks hebben gemaakt echt veel te goed. Erwin Zijleman

Gezien op het valkhof festival vorige maand in Nijmegen en nog steeds zwaar onder de indruk! Waanzinnige show en hele goede nummers en teksten. Ze is ook bijzonder charimatisch. Het is misschien nog wat vroeg, maar het lijkt er op dat dit mijn beste album van 2015 gaat worden!

Ze speelde een supergoede live uitvoering van cocaine cat op het valkhof festival 2015. Het einde van het nummer is heel anders, dan de studio versie. Ongeveer 1,5 minuut langer en instrumentaal. Cocaine Cat - Tess parks & Anton Newcombe live @ valkhof festival 2015 (1/3) - YouTube

Niets vernieuwend, maar het klinkt allemaal heel lekker. Zo heb ik het graag.

Dat nummer was op Incubate ook het hoogtepunt. Tess Parks heeft inderdaad wel charisma, maar ik heb niet altijd zin in haar stem. Live viel dat gelukkig goed op z'n plek. Een heerlijke wall of sound, ondergedompeld in melancholie. Anton Newcombe is echt een geluidsfetisjist met topapparatuur (waaronder een mellotron). Zelden zo'n goed geluid meegemaakt in café Extase!

Aardige CD. Hoewel de verwijzingen naar Mazzy Star begrijpelijk zijn mis ontbreekt bij mij de kick die ik daarbij ooit had. Bij de eerste 2 nummers is dat gevoel er nog wel. Daarna vind ik het wat eentonig

Eentonige plaat met geen enkele uitschieter.