Magna Carta - The Fields of Eden (2014)

Magna Carta, dan zeg je eigenlijk Simpson. De oude Magna Carta maakte schitterende platen zoals Lord of the ages en Seasons. Daarna werd het minder en een hele tijd was Magna Carta Simpson met zijn vrouw. Intussen is hij gescheiden en met een nieuwe liner up is er een nieuwe cd gemaakt. En dat is zeker niet slecht. Zelfs weer een lang nummer 'fields of eden' in de stijl van 'lord of the ages'. Heb ze pas geleden nog life gezien in het prachtige theatertje t Pandt in Gorinchem, waar ze al die jaren nog zijn gekomen. Waarschijnlijk wel het laatste optreden, want gitaar spelen gaat niet meer zo goed. Maar wat een geweldig optreden, waar grote delen van deze plaat werden gespeeld.

Mooie folkplaat. Goede songs, prettige sfeer. Erg vrolijk en positief. Eigenlijk straalt de hoes wel uit hoe de plaat zo ongeveer klinkt.

Mooie gitaartokkeltjes, wat viool, lapsteel en harmonica. Hier en daar wat te zoet en komt de BZN-sound om de hoek kijken, en wil je als TROS-publiek uit de maat meeklappen. Maar gelukkig zijn er genoeg sterke tracks om TROS-muzak te zijn.

In het 16 minuten tellende Fields of Eden klinkt het heel even zelfs als Dire Straits. Maar ook drukt de pret niet. Daarvoor is de song té mooi.

Bij Magna Carta heb ik de neiging om weer eens naar Seasons of Lord of the Ages te luisteren. Op zich niet verkeerd: mooie albums, en die laatste zelfs erg goed.

Maar dan doe ik Magna Carta (en mijzelf dus ook) echt tekort. Zo is dit laatste album toch ook erg fraai. En met het titelnummer komen ze wat mij betreft zelfs in de buurt van genoemde topalbums.

Zeker zo bijzonder omdat het een echt nakomertje is. Namelijk 13 jaar (!) na hun vorige album.