Lee Ritenour - A Twist of Rit (2015)

Hoelang volg ik Lee al...tjonge al errug lang. Was aan de man zijn werk verslingerd in de 80's toen jazz fusion een prominente plek innam in mijn platenkast. Het befaamde GRP label was verslavend in de tijd dat ik muziek maar al te graag koppelde aan mijn audiofiele ambities. Nog steeds overigens maar de kwaliteit van de muziek moet wel doorslaggevend zijn (dat was wel eens anders) Lee heeft zichzelf nooit opnieuw uitgevonden maar is wel een constante kwaliteit blijven produceren. Ook met dit nieuwe album is er werkelijk niks nieuws onder de zon. Klinkt gewoon erg lekker en zo nu en dan funky. Lee kan dan ook nog steeds een lekker stukje gitaar spelen en levert puike producties af. Zo, verzameling Lee albums is weer compleet.