Astrid Nijgh - Zelfportret (1980)

Mooie plaat. Astrid blijkt goed in staat eigen teksten te schrijven. Ook niet echt gelukt, deze lp, ten onrechte vind ik. De Arrangementen zijn erg goed. 'Als ik je foto zie' is een onbeduidend lor en 'Innamorata' is mooi maar vreemd. Wie zet er nou een instrumentaal stuk op zo'n plaat. Astrid dus.

'Als ik je foto zie' haalt het inderdaad echt naar beneden. Verder best prima, maar kan voor mij niet tippen aan 'Mensen zijn je beste vrienden'. Kom haar toevallig weer tegen omdat ik de oude collectie van mijn vader aan het sorteren ben; beetje een vergeten artiest en inderdaad geheel ten onrechte. Uniek stemgeluid; zou mooi zijn als ze nog een Marianne Faithfull-achtige plaat zou maken.

Verdwijn en vergeet mij maar, is een goede opening van dit album.

Astrid's stem is een van haar pluspunten bij deze nummers.