Aaron Thomas - The Blues and Greens (2013)

echt een zwaar over t hoofd gezien topplaatje van t nu in spanje wonende aaron thomas. catchy als de nete. teksten die niet meer uit je hoofd te krijgen zijn. voor liefhebbers van damien rice zeer aan te raden....voor de andere ook trouwens.

Hij is lekker hoor deze. Net snel geluisterd maar smaakt naar meer.

deze mag je echt niet overslaan lambchop! Ik blijf 'm draaien en gaat nooit vervelen! Sterker nog dit is zo'n typisch gevalletje van zou eigenlijk heel bekend moeten zijn. Het heeft alle ingrediënten maar helaas geen enkele media die dit promoot. Dus dan moeten wij dat maar doen toch?

Mooi plaatje, alleen de vergelijking met Rice hoor ik niet. Vanaf het moment dat hij zijn strotje roerde, dacht ik aan Rufus Wainwright. Maar wel een leuk en pakkend album dit, via jou ben ik bij dit album beland muziekobsessie, dus dank daarvoor.

Ik ben het vaak eens met muziekobsessie en wanneer hij echt enthousiast is ben ik dat meestal ook wel. Hier loop ik beduidend minder warm voor. Te veel nummers waar ik weinig mee kan. Te luchtig, te vervelend (neem een 'A Fool Like Me', daar hou je mij niet mee voor de fool hoor).

Weinig echt memorabele nummers, te veel 'heb ik al wel eens gehoord' en als de stem dan niet al te bijzonder op me overkomt en de instrumentatie niet heel bijzonder dan blijft er al gauw een stuk minder enthousiasme over. Ach, soms lukt het even niet met de tips. Laat het een tijdelijk dipje zijn

Ik ben het wel met aERodynamIC eens. Voor mij iets te zoetgevooisd dit. Begrijp de opwinding van muziekobsessie eerlijk gezegd ook niet. Zo bijzonder vind ik het allemaal niet. Hoor overigens wel Damien Rice en daar heb ik hetzelfde probleem mee. Het raakt me niet genoeg en ik vind het vaak te zoetjes. Ben meer van de Will Oldhams en Bill Callahans van deze wereld.