City and Colour - If I Should Go Before You (2015)

Plaat van het jaar wat mij betreft.

Mooi dat een artiest waarvan ik tot voor iets over een week nog nooit had gehoord, zoveel indruk kan maken. Op dezelfde eenzame hoogte als Jon DeRosa's 'Black Halo' en Patrick Watson's laatste. Warm, verbindend en op de juiste momenten vervreemdend. Een ronduit indrukwekkende plaat. Alles begint met de klankerupties van 'Woman' die heel veel indruk maken, ondanks dat ik dit soort dingen meestal niet zo veel aan vind. Daarna komt het album op stoom, met ogenschijnlijk simpele songstructuren, die echter zo vloeiend klinken dat er waarschijnlijk eeuwigheden aan geschaafd is. Zoals Steely Dan in zijn hoogtijdagen, maar dan niet jazzy. Prachtig.

Je kunt het hele verhaal hier lezen op WoNo Magazine

Nog nooit van de beste man gehoord, maar wat is dit een lekker plaatje zeg...... Voorlopig 4* na twee luisterbeurten. Kan zo maar omhoog gaan.

Nu weten we het wel van Dallas Green. Hetzelfde trucje maar dan (net zoals z'n laatste albums) met achtergrond band. Eerste 2 albums waren pareltjes.

En het grootste nieuws voor de fans . Hij komt eindelijk weer terug met z'n band Alexisonfire

Ik hoor veel, maar Steely Dan absoluut niet.

AstroStart schreef:



Net zo gelaagd en complex opgebouwd hier en daar zonder die smoothy jazzlaag. Sta ik wel achter die uitspraak.

Wat een sterk vervolg zeg. Misschien wel zijn een na beste album over het geheel gezien. Debuut en plaat daarna waren ijzersterk, vol oprechte emotie (tenminste zo leek het). Deze plaat is zijn meest optimistische tot nu toe en heeft 5 a 6 sterke nummers.

Klein minpuntje. Balans op het album is niet geweldig. Eerste 6 nummers zijn duidelijk beter dan de laatste 5. Had hij Women de afsluiter gemaakt, was het beter in balans imo...

Helemaal mee eens maar ik vind toch ook wel mooi dat er albumartiesten zijn die een plaat met een onmogelijk lang nummer beginnen. Laatste quintet nummers op dit album zouden op een willekeurig ander album van willekeurig welke artiest het absolute hoogtepunt zijn. Kwaliteit van dit album is uitzonderlijk hoog. Ik werd ooit in 2007 getriggerd door een live cd/dvd van deze man en ben hem sindsdien niet meer uit het oog verloren. En da's volkomen terecht.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: City And Colour - If I Should Go Before You - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

City And Colour heeft inmiddels een aardig stapeltje platen op haar naam staan, maar tot dusver kwam ik nog niet in aanraking met de muziek van het project van de Canadees Dallas Green.

Dat is gek, want bij beluistering van de nieuwe plaat van City And Colour was ik eigenlijk direct overtuigd van de kwaliteiten van de Canadees.

Nu is de 9 minuten durende openingstrack Woman ook ijzersterk. In de donkere en psychedelisch aandoende instrumentatie wordt langzaam naar een climax toegewerkt waarin de gitaren mogen gieren, terwijl Dallas Green indruk maakt met zijn bijzondere, wat hoge stem.

If I Should Go Before You bevat een beperkt aantal tracks die in het verlengde liggen van de zo imponerende openingstrack, maar City And Colour laat op haar nieuwe plaat ook een veel lichtvoetiger geluid horen.

Het is een geluid dat net wat minder indrukwekkend is dan het zware en donkere geluid van de andere tracks, maar de wat lichtvoetigere kant van Dallas Green klinkt wel bijzonder aanstekelijk en beschikt nog altijd over diepgang.

Dallas Green nam zijn nieuwe plaat op met zijn vaste live-band en dat hoor je. If I Should Go Before You klinkt hecht en geïnspireerd en sluit in muzikaal opzicht prachtig aan bij de bijzondere stem van Dallas Green.

Met name de toegankelijke en voorzichtige zonnige tracks doen wel wat denken aan muziek uit de jaren 80 (variërend van Level 42 tot Climie Fisher) al is City And Colour (gelukkig) minder gericht op het perfecte popliedje en bevat de stem van Dallas Green veel meer soul. Het mooist zijn echter de donkere tracks vol stemmige gitaarlijnen, weemoedige soundscapes en vocalen die de muziek van City And Colour een geheel eigen geluid geven.

If I Should Go Before You is zoals gezegd mijn eerste kennismaking met de muziek van de band, maar het is een kennismaking die naar veel meer smaakt. Erwin Zijleman

Wow wat een mooie plaat zeg, toevallig tegen aan gelopen maar wat een lekkere dromerige cd.
Het doet me ietwat aan Saybia en Choir of Young Believers denken (en dat is voor mij heel positief), maar het heeft een wat minder melancholische lading. Mijn favoriete nummers hierop zijn: Mizzy C, Killing Time, Wasted Love, Map Of the World en Blood.
4,5*