John Mayall - Find a Way to Care (2015)

Menig leeftijdsgenoot van John Mayall slijt zijn laatste dagen in een bejaardentehuis, zich daar al dan niet verplaatsend met een rollator. Mayall bruist op zijn eenentachtigste nog steeds van de energie. Het lijkt wel of het proces van ouder worden niet echt vat op hem kan krijgen. Na meer dan vijftig jaar in de muziekbusiness treedt hij nog steeds veel op en brengt hij geregeld nieuwe albums uit.

Vorig jaar nog werd A Special Life goed ontvangen door de internationale pers. In april verraste Mayall ons nog met het geweldige Live In 1967, een Bluesbreakersalbum. Het bevatte nooit eerder uitgebracht live opnames. Naast Mayall, excelleren Peter Green, John McVie en Mick Fleetwood op dit album. Overigens is het niet te horen dat het live is opgenomen. Volgend jaar wordt nog een live album uit die tijd uitgebracht, iets waar ik nu al naar uitkijk.

En onlangs plofte Find a way te care op de deurmat. Na een keer luisteren wist ik al, dat het een topper in het genre is. Allereerst wordt het gebodene zeer energiek en gedreven gebracht. Aan variatie is ook gedacht. In een aantal nummers zijn blazers toegevoegd. Ron Dziubla (saxofoon), Richard Rosenberg (trombone) en Mark Pender (trompet) spelen uitermate strak en leveren daarmee een belangrijke bijdrage aan het opschroeven van het niveau van het gespeelde materiaal.

Ook krijgen John’s vaste begeleiders bij liveshows de nodige ruimte. Met name Rocky Athas mag regelmatig schitteren op gitaar. Maar Greg Rzab (basgitaar) en Jay Davenport (drums) laten ook horen zeer ervaren muzikanten te zijn. Mayall laat vooral op toetsen blijken, dat hij nog steeds tot de beste bluesmuzikanten in de wereld moet worden gerekend. Luister eens naar het zelf geschreven Crazy lady en U weet wat ik bedoel. Ook neemt hij twee keer de mondharmonica ter hand, zoals in het heerlijke Ropes and Chains.

Het gebrachte materiaal bestaat uit vijf eigen nummers. Daarnaast onder anderen een cover van het bekende Muddy Waters nummer Long Distance Call, maar ook een cover van War We Wage, van de nog jonge bluesgitarist Matt Schofield. Met Find A Way To Care dwingt John Mayall bij mij veel repect af. Het moet een feest zijn om dit materiaal live te horen. En gelukkig kan dat eind september!

26/9 GRONINGEN: Oosterpoort
27/9: ENSCHEDE: Wilminktheater
28/9: AMSTERDAM: North Sea Jazz Club
29/9: BERGEN OP ZOOM: Gebouw-T

Staat niet bij de 10 nummers die hier vermeld worden. Op Spotify zie ik dat het nummer 11 is. Is bijgaand overzicht onvolledig, of zijn nummer 11 en 12 bonusnummers?

Maar wat jij zegt: Mayall dwingt respect af met dit album. Hij heeft ze wel eens minder gemaakt.

Dat zijn inderdaad bonustracks, Henk.

The River's Invitation .... Percy Mayfield's voors en tegens om jezelf al dan niet te verzuipen. Det's de bloes beebie !

Tjonge wat komt Mayall hier weer geïnspireerd, geweldige muzikant ook en wat is hij toch nog steeds een prima vocalist.

Voor mij moet Mayall het toch echt van het totaalplaatje hebben, de combi van z'n karakteristieke zang en z'n prima toetsen- en harmonicaspel met een goeje gitarist en soepele ritmeseksie.

M'n muts gaat trouwens wel diep af dat hij op zijn leeftijd nog zo gedreven door gaat.

Daar waar je bij leeftijdsgenoot Willie Nelson toch de ouderdom begint te horen, klinkt Mayall op deze plaat voor iemand van zijn leeftijd nog verassend fris. Mayall brengt met dit album Blues volgens het boekje. De melodielijnen klinken maar al te bekend. Opvallend is dat met name het piano/keyboardspel centraal staat in de instrumentatie. Maar goed, aan de hand van de bovenstaande reactie kan ik afleiden dat dit ook nog Mayall zelf is, dus dat is dan wel te begrijpen. Verder zijn de blazers wel een aangename toevoeging en heeft de plaat een mooie, warme productie.
Niets nieuws onder de zon, maar het luistert wel lekker en het is gewoon nog van zeer hoogstaande kwaliteit van iemand met zijn leeftijd. Als je naar de manier waarop hij nog op tour gaat krijg je nog meer respect voor de beste man. Een diepe buiging.

Zo opvallend is dat nu ook weer niet, want tijdens live-concerten staat de piano/keyboards al jaren centraal.

Mee eens! Hij komt 31 maart naar Patronaat in Haarlem. 81 jaar inmiddels!