Loma Prieta - Self Portrait (2015)

Album stream: Self Portrait

Misschien wel hun beste dusver!
Met Love hebben ze in elk geval na Worn Path hun beste nummer op zak. In Satellite kan met de toekomst een mooie derde zitten. Alleen al uniek door zijn lengte maar bevat bv. ook prachtige achtergrondzang.
Self Portrait als een geheel blaast mij ook zeker omver en is enorm constant.
Meer dan ooit weten ze het lekker beuken te combineren met sterke melodieën en composities.

Dat misschien kan wel achterwege blijven. Niks geen 13 in dozijn scream meer, maar een heerlijke parel tussen al die muren van geluid (niets op tegen), onverstaanbare screams (niks op tegen) en sub 15mins adrenaline bommen (ook niks op tegen). Vielen dit jaar al heel veel albums tegen, word ik gewoon lekker extra enthousiast van deze.

Zijn er nog die bij de intro van Satellite haast een Arcade Fire anno 2004 gevoel krijgen?

Ja, ik kan me daar iets bij voorstellen.
Ik luister deze plaat nu pas, maar Satellite is nu al mijn song van het jaar. Wat een beest. En de rest is ook niet misselijk. Loma Prieta goes poppy, zonder de hardheid te verliezen.

Is dit poppy? Word ik soft? Heb ik dit jaar dan toch een softe top 10? Mèèèn.

Ik vind sommige stukjes echt ontzettend catchy. Misschien is dat een beter woord

Ha, jazeker. Merciless is zowaar een heuse meezinger. Wat zeg ik, dansbaar. En toch een muur van geluid op je af laten komen, ik vind het echt een fijne plaat.