Van Stephenson - Righteous Anger (1984)

Prima AOR album. Kende deze band nog niet maar een kennis van me attendeerde me erop. Blijkt dat in deze formatie de grond beginselen van wat later Giant zou worden rond lopen. Namelijk Dan Huff en Alan Pasqua. Giant is wat steviger in vergelijking. Wat meer gitaar gericht. En toch is Van Stephenson dan wat aparter vind ik. Met name door het regelmatig gebruiken van een saxofoon. Iets wat niet heel veel AOR of medlodieuze rock bands doen of durven. Leuk album derhalve met songs die goed in elkaar zitten. Catchy hooks en melodieën. Zoals het hoort bij dit soort muziek.

Dit is inderdaad een vergeten pareltje dat ik nodig weer eens moet draaien. Van Stephenson is niet een band (zoals Van Halen ), maar een Amerikaanse singer-songwriter, die zich inderdaad in het AOR-idioom beweegt, en dat voortreffelijk doet. Een beetje in de lijn van Jude Cole, die eveneens sterke albums in dit genre uitbrengt. Maar die kent ook geen hond hier op deze site, als ik op het aantal stemmen mag afgaan... .

Goeie, puntige rocksongs in een sterke, heldere productie. Wel tamelijk jaren tachtig met meezingbare refreinen, maar dat vind ik alleen maar een aanbeveling. De latere Giant-mannen spelen hier wel op mee, maar dan als sessiemuzikanten (wat ze in die tijd heel vaak deden), ze maken geen deel uit van de band.

Deze plaat is een stuk radiovriendelijker dan zijn opvolger, al vind ik die laatste ongeveer even goed. Hij had Amerikaanse hits met Modern day Delilah en What the big girls do, en daardoor kwam ook dit album in de Billboard-lijsten. De opvolger klinkt meer als een echt singer-songwriter-album a la Don Henley, op wiens stem Van Stephenson ook een beetje lijkt. Aanrader voor liefhebbers van het genre.

De plaat verscheen in '84 overigens gewoon op het MCA-label. De reissue op CD staat op HiVau (High Vaultage). Ik zal ff een correctie indienen.

Kijk, weer wat geleerd! Ik zag op de achterkant van de hoes inderdaad dat er een van Stephenson mee doet. Dat het om een project ging met sessie muzikanten was me dan weer ontgaan. DE opvolger had ik overigens ook in m'n handen om mee te nemen. Ik zag alleen net op tijd dat er een lelijke 'cut out' in de hoes zat. Dus maar weer teruggelegd in de hoop dat ik 'm ooit nog eens in een betere conditie tref.