Wooley - Rempis - Niggenkemper - Corsano - From Wolves to Whales (2015)

Binnenkort passeren ze in Antwerpen met dit fris ensemble. Een fascinerende combinatie tussen microgeluiden en wat vrijere (lees: wildere) stukken. Dave Rempis blijft toch wel een verrassend figuur qua geluid. In zo'n nummer als 'Serpents Tooth' waarin hij het mengsel eerst laat sudderen, om vervolgens de gaskraan geleidelijk open te draaien totdat de vlammen, voorbij de pan de hoogte in schieten. Boeiende compositie! In zijn solo's voel je hoe vrij hij is met zijn instrument. Een zee van tijd lijkt hij te hebben om te kiezen welke noten, ritmes of timbre hij wil. En toch blaast hij aan een snelheid dat je het als luisteraar amper kunt verwerken. En die ritmetandem blijft maar doorknallen als een stoomtrein. Prachtig stukje muziek.

Gisteren live gezien en klonk uiterst goed! De ritmesectie (Corsano - Niggenkemper) speelde hecht samen wat de basis was van veel moois. De bassist had allerlei attributen mee die hij tussen zijn snaren stak waarbij hij zijn a-typische geluiden perfect beheerste. Zo zette hij bijvoorbeeld een bakje met propellers op zijn contrabas-kam die hij met zijn voetpedaal (elektronisch) aandreef. De rotoren tikten vervolgens tegen de snaar en brachten een diep helikoptergeluid. Ik dacht even dat ik in Vietnam zat in de jaren '50.

Het kwartet gaat voluit voor klankexploraties en minder voor lineaire jazz. Wanneer de muziek in het rood gaat wordt het heel intens. Dan vliegt Rempis door de registers als een onstuimige vleermuis.