Normaal - Noar 't Café (1987)

Tsja, toch ook wel een lekker album dit! Net als op Kiek uut is ook op dit album de gitaarsound lekker vet en ruig! En zoals bij zoveel Normaal nummers zijn ook op dit album de teksten weer geweldig. 't Leaven is een schouwtoneel is voor mij de absolute topper! Muzikaal heerlijk en qua tekst een waarheid als een koe.
Ook een leuk idee is de Gulden Gilde rap met de gastbijdragen van o.a. de Prohs en Hendrik Haverkamp.
Enige smetje vind ik dat nummer met de Zangeres Zonder Naam wat ze hebben opgenomen nadat ze een weddenschap hadden verloren in het tv programma Wedden Dat.

Deze vond ik deze week tussen mijn vinyl albums. Volgens mij van mijn broer gekregen. En ik beweerde dat ik van de periode na 'De Klok Op Rock' niks had.
Niet waar dus. De opener is een nieuw opgenomen versie van 'Noar 't Café'. Meestal ben ik nooit zo gecharmeerd van het opnieuw opnemen van bekend materiaal maar deze versie klinkt zo lekker hard en vet! Geweldig.
Ook de cover van 'Let's Stick Together', 'Wi-j Doet 't Samen', is mooi ingespeeld en rockt.
De laatste twee nummers zijn de enige die ik niet zo geweldig vind. En 'Hup Voetbal Hup' had voor mij ook niet gehoeven. Maar goed, ik ben een van de zes kerels in Nederland die niet van voetbal houden .

Mee eens! Ik vind dit ook lang geen verkeerd album. Deze versie van Noar 't café vind ik zelfs de beste die ik ken. Inderdaad lekker vet en dampend. Sowieso zit het met de gitaarsound op dit album wel snor vind ik. De pareltjes op dit album zijn wat mij betreft Niet meer zo snel, Gerstevelden, Wachten duurt lang, 8 cilinder blues, het titelnummer dus en vooral 't leaven is een schouwtoneel. En dus ook op dit album weer de gebruikelijke feestnummers; Hup voetbal hup, Leneman, Rock around the clock en Gulde gilde rap. Tel daar bij op Kalinka (ook niet vies van wat feest elementen) en je hebt er eigenlijk 3 teveel.

Normaal was of voelde zich opgelicht door manager Mick Froeling in de tijd van dit album. Al het geld was in het bedrijf Normaal gestoken en de bandleden zaten met schulden ondanks de vele succesvolle veldtochten, LP's en grote hits. Daarnaast trad er steeds meer creatieve armoede op in de muziek van Normaal. Gulden Gilde Rap is een van de slechtste normaal songs ever, Hup Voetbal Hup (helahola) is ook niet best. Leneman gaat over Froeling. Wi-j doet en samen en Pien in de kop zijn prima singels maar niet essentieel. Dit album is opgenomen in de eigen Commodore Studio en is qua sound en productie maar zeker wat betreft songs echt stukken minder als het werk uit de periode 1979 - 1984. Verder best aardig album. 3 sterren.

In het kader van mijn voorgenomen her-evaluatie van het hele album oeuvre van mijn helden, maak ik van alle platen een wat uitgebreidere recensie en geef ik een nieuwe punten waardering. Het album "Noar 't cafe" heb ik dus ook terug beluisterd en heb inmiddels mijn stem verlaagd van een 3 naar 2. Hiermee rankt deze plaat ook juist ten opzichte van de andere albums uit de enorme stapel Normaal platen. Hieronder lees je waarom.

Noar ’t Cafe (1987)

Normaal was of voelde zich opgelicht door manager Mick Froeling in de tijd van dit album. Al het geld was in het bedrijf Normaal gestoken en de bandleden zagen amper geld ondanks de vele succesvolle veldtochten, Lp’s en grote hits. Ze braken met Froeling maar beide kampen werkten gedurende de opnames van deze plaat noodgedwongen nog wel in een sfeer van oorlog vanuit hetzelfde pand in Zelhem. Rechtszaken volgden, zelfs op instrumenten was beslag genomen en was er dus veel gedoe over de boedelscheiding en ze moesten elders apparatuur lenen om zelfs nog te kunnen optreden. Geen goede sfeer dus om een nieuw album te maken.

Daarnaast waren er ook de gezondheidsproblemen van Jan Manschot, nog steeds herstellende van zijn zware motorcross ongeluk 2 jaar eerder. Waarschijnlijk horen we hem niet drummen op deze LP maar stand-in Nico Groen bekend van de band “Flavium”. Ook trad er rond 1987 duidelijk steeds meer creatieve armoede op in de muziek van Normaal. En dat is de horen op deze LP.

De plaat opent met het titelnummer dat zoals iedereen wel weet een remake is van de versie die al te vinden is op de eerste Normaal LP “Oerend Hard” (1977). Het eerste bewijs van gebrek aan goede nieuwe ideeën. Maar het blijft natuurlijk wel een ijzersterk nummer, ook in de 1987 versie.

Daarna volgen een aantal middelmatige songs: “Wachten duurt lang”, “Achter Cilinder Blues”, “t ‘Leaven is een schouwtoneel” en “Niet meer zo snel”. Echt slecht wordt het later op de LP met “Gulden Gilde Rap” veruit de slechtste normaal song ever, net als het tenenkrommend slechte “Hup Voetbal Hup” (hela hola). Vooral de teksten zijn wat stupide en simpel en missen net als de muzikale uitwerking alle scherpte. Kortom we hebben Normaal eerder maar ook later veel beter gehoord dan op deze LP.

Het beste nieuwe nummer is de (vertaalde) cover “Wi-j doet ’t samen” (check vooral ook de Canned Heat versie van Let’s work together”, die heerlijk door rockt) en het prima “Gerstevelden” (niet op de LP maar wel op de cd-versie). “Wi-j doet ’t samen” verscheen ook op single maar kwam niet in de top 40. Andere single “Leneman” over Froeling flopte en je hoort gelijk waarom. De derde single is het eerdergenoemde “Hup Voetbal Hup”, dit haalde wonderlijk genoeg de top 40 nog net wel waarschijnlijk door de loyaliteit van de eigen anhangers die alle platen van hun helden aanschaften.

De eenmalige maar best geinige samenwerking met de Zangeres Zonder Naam “Rock around the klock” uit 1986 is als laatste track toegevoegd maar hoort een jaar na dato niet op dit album thuis. Met de oren van nu is deze Nederlandstalige cover van de overbekende R&R klassieker wel een leuke cult hit, het stevig rockende Normaal doet deze versie dan ook erg goed.

Uit die enorme stapel van platen die Normaal in 40 jaar maakte, bijna jaarlijks kwam er wel 1 uit (en soms zelfs 2), is dit duidelijk 1 van de minste vandaar mijn lage stem van slechts 2,0.

"Noar 't Café": Vanaf morgen kom je er na 21.00 uur niet meer in....

Het Nieuwe Normaal.

Niet helemaal met Izzy eens. Zo vind ik de nummers die als 'middelmatige nummers' worden weggezet juist de beste op deze plaat. Ik bedoel, 't leaven is een schouwtoneel is een pareltje die helaas en voor mij volkomen onterecht 'vergeten' lijkt. Zowel tekst als muziek zijn op en top Normaal. Beter ga je het bijna niet krijgen. Maar dat had ik een paar posts hierboven ook allemaal al verteld zie ik
Al met al zijn mijn 4* wellicht te hoog. Want er staan gewoon teveel matige tot slechte nummers tussen. Maar de nummers die ik wél goed vind plus de heerlijke sound van het album vergoeden voor mij een heleboel.

vielip
Leuk om hier even over door te bomen.

Ja precies te veel matige nummers, "Leaven is een schouwtoneel" valt daar wellicht wel buiten, ook al gaat het over een man die naar de stad gaat met zijn vrouw, daar naar de slager gaat, zij wacht buiten, als hij weer buitenkomt is zijn vrouw gejat want zo gaat het in de grote stad en later heeft hij een verrotte kies maar omdat de tandarts die niet kan vinden breekt die maar al zijn tanden af .

Maar op zeker "Kalinka", "Hup Voetbal Hup", "Gulden gilde rap", "Wachten duurt lang", "Niet meer zo snel" zijn bepaald geen hoogvliegers.

PS: Voor als je het leuk vindt tip ik ook de verhalen die ik deze week heb geschreven bij andere Normaal platen zoals "Top of the bult", Hoken Kreng", Krachttoer" en Jolinks solo plaat "Howlin' at the moon". Goed om het oeuvre van Normaal onder de aandacht te blijven brengen en dan met name te wijzen op de krenten uit de pap.

Dat is inderdaad absoluut leuk!



Ja als je het zo leest dan blijft er weinig van over inderdaad. Maar ik heb altijd gedacht dat het bij Jolink juist de bedoeling is/was om tussen de regels door te lezen. In dit geval dus allerlei kolderieke situaties om de titel van het nummer extra te benadrukken. Dat wordt voor mijn gevoel benadrukt in het stukje; 't leaven is een schouwtoneel. Ie rommelt moar wat an. Ieder spølt zien eigen rol, al kun i-j d'r niks van. Daar neemt Jolink al die kolderieke situaties mooi en genadeloos op de hak. En natúúrlijk dikt Jolink het enorm aan om juist 'de stad' en 'zakkenvullers' te schofferen. Maar de boodschap is wat mij betreft wel duidelijk



De eerste drie ben ik het volledig mee eens. Als is de gitaarsolo die Kemper in Kalinka laat horen wel fantastisch trouwens. Verder vind ik Wachten duurt lang en Niet meer zo snel toch wel lekkere nummers. Niet hoogstaand misschien maar de rauwe gitaarsound en het muzikale plaatje lust ik prima.

Aardig album van mijn helden. Het opnieuw opgenomen noar t café stampt lekker. Ook wi-j doet t samen is natuurlijk en bekende. Maar Normaal begon hier wel al met inkakken. En het zal na dit album alleen maar erger worden. Gelukkig kwamen ze jaren 90 goed terug om vervolgens daarna weer in te kakken. Maar ach als je zolang muziek maak

Wat mij zo bevalt aan dit album is de sound. Met name de gitaren klinken heerlijk vuig en smerig. Zit af en toe echt tegen de hardrock aan vind ik. De fantastische heropname van het titelnummer spreekt wat dat betreft boekdelen. Helaas staan er, zoals hierboven al meermaals beschreven, teveel mindere goden tussen. Had die eraf gelaten en was voor 10 nummers gegaan. Had een (veel) betere plaat opgeleverd.

Klopt. De heropname van het titelnummer zit idd tegen hardrock aan. De sound is ook geweldig. Maar tot en met gerstenvelden hoor je mij ook niet klagen, maar daarna neemt het kwaliteit nummers snel af, met oa hup voetbal hup en leneman.gulden rap kan ik dan wel de humor van inzien, ook omdat je weet dat het door dorpsgenoten word ingezongen. Maar ook de cover rock around the clock met de zangeres zonder naam doet me niet veel. Wel is en leuk detail ervan dat het ging om en weddenschap en als zij die verloor(zangeres zonder naam) moest zij en plaat opnemen met normaal. En dat werd dus rock around the clock

Gulden gilde rap is wat mij betreft een goed voorbeeld hoe Normaal en humor prima hand in hand kunnen gaan. Zeker omdat het om dorp- en streekgenoten gaat die in die jaren een bepaalde rol in het leven rondom de band speelden. De één wat groter dan de ander maar ze zijn onlosmakelijk verbonden met de band in die tijd. En daar kan ik dan de humor prima van inzien.
Rock around the clock heeft natuurlijk een hilarische achtergrond. Maar had dat nummer lekker een isngle only gelaten en niet op dit album gezet. Ben bang dat de platenmaatschappij dacht dat het de verkoop juist omhoog zou stuwen. Jammer joh
Blijven daarnaast nog aan jolige nummers Leneman en Hup voetbal hup over. De eerste kan er net aan mee door maar houdt niet over. Hup voetbal hup geldt hetzelfde voor als Rock around the clock. Ook dit nummer werd opgenomen met een specifieke reden n.l. als protest tegen het sterk oprukkende voetbalgeweld in die jaren. Op zich een prima gedachte maar net als Rock around the clock past het totaal niet bij de rest van het album.

Klopt helemaal wat jij daar zegt vielip. Idd de band met alles rondom normaal en de dorpelingen eromheen is altijd sterk geweest. Zo hebben ze ook en keer deurdonderen gedaan( ik dacht bij top pop) dat ze zelf gingen zuipen op t podium aan een tafel en die zelfde gasten met en gitaar lieten optreden als band. Meer als protest en aan te geven hoe en hekel ze hadden aan playbacken. Ook zijn ze toen meegenomen met kom dr bi-j, als koortje tijdens top pop. Mooi om te zien. En idd die andere nummers had daar singles van gemaakt. Maar kwa muzikaal enzo vind ik het album wat naar beneden trekken

In de “50 jaar Normaal” jubileum serie verschijnt deze maand naast “Kiek Uut” (1986) ook “Noar ’t Café” (1987) opnieuw. Ik zie dat ik al eerder uitgebreide recensies heb geschreven op over deze platen op dit forum. Dan beschouwen we deze recensie over “Noar ’t Café” dan maar als een update.

Normaal bracht vanaf hun doorbraak in 1977 met “Oerend Hard” ieder jaar wel tenminste 1 LP uit en gemiddeld tegen de 4 singels per jaar. Dus in 10 jaar tijd van 1977-1986 verschenen er maar liefst 11 LP’s van de band, nog los van compilatie lp’s waar er ook al 3 van waren verschenen en bijna 40!! singels. Een ongekende productiviteit van onze Achterhoekse helden die toen met inmiddels al zo’n 1.000 live optredens op de teller ook op dat front bepaald niet hadden stil gezeten. Ongetwijfeld de hardst werkende band van het land.

Aangekomen in 1987 stond er uiteraard weer een nieuwe LP op stapel en verschenen er dat jaar ook nog eens maar liefst 4 singels (“Wi-j Doet ’t Samen”, “Hup Voetbal Hup”, “Leneman”, “Noar ’t Café” als live maxi-single). Maar de kwaliteit begon wel onder de kwantiteit te leiden waarbij de songs verloren aan zeggingskracht. De inspiratie werkte niet mee en veel nummers uit 1987 lijken slechts binnen een half uurtje geschreven te zijn zonder veel kwaliteitscontrole met als bijvoorbeeld “Hup Voetbal Hup” (van je hela hola ☹), “Leneman” en “Gulden Gilde Rap” (met rappende bejaarden Hendrik Hietbrink en ene baron Boomsma ??!!) als dieptepunten.

Als verzachtende omstandigheid kan worden aangevoerd dat het een moeilijk jaar was voor Normaal. Bennie was bijna dood nadat hij net niet in het ravijn donderde in mei 1987 tijdens de Atlas Rally in Marokko, zijn motor viel daar wel in, hijzelf hield er wonder boven wonder slechts 2 gebroken armen aan over. Maar een week later stond hij gewoon weer op het podium 3 shows per week te doen. Zijn gitaarwerk werd tijdelijk waargenomen door eerst Jan Akkerman en later Alan Gascoigne (De Gaspiepe) tot hij na 2 maanden weer zelf kon spelen.

En ook was er ruzie over geld met manager Mick Froeling. Al het succes met plaatverkoop, merchandise en die ruim 100+ optredens per jaar terwijl de bandleden daar vrij weinig van terugzagen in de portemonnee. Ze braken met Froeling maar beide kampen werkten gedurende de opnames van deze plaat noodgedwongen nog wel in een sfeer van oorlog vanuit hetzelfde pand in Zelhem. Rechtszaken volgden, zelfs op instrumenten was beslag genomen en was er dus veel gedoe over de boedelscheiding en ze moesten elders apparatuur lenen om zelfs nog te kunnen optreden. Geen goede sfeer dus om een nieuw album te maken.

“Noar ’t Café” verscheen in de herfst van 1987, de eerste studio LP die werd opgenomen tijdens de veldtocht waar de platen voorheen in de winterstop werden gemaakt. De plaat staat vol middelmatige nummers, maar positief is dat de band lekker stevig speelt en ook zoals altijd vertrouwd goed klinkt.

De 2 beste nummers op “Noar ’t Café” zijn de titelsong (een wat stevigere versie van hun eigen ruim 10 jaar oude song die al op de eerste LP stond) en “Wi-j Doet ‘t Samen” een hertaling van “Let’s Stick Together” van Brian Ferry dan wel “Let’s Work Together” van Canned Heat. Fun fact is dat ook die beide songs in feite covers zijn. Ik heb vorig jaar voor een prikkie het alleraardigste bluesy origineel “Let’s Work Together” van Wilbert Harrisson op single aangeschaft. Die versie duurt ruim 5 minuten en is vanwege de lengte verdeeld over de A en B kant zodat de song halverwege wordt onderbroken en je het plaatje moet omdraaien voor de rest. Leuk om deze andere versies een keer te checken als je het nog niet kent.

De LP “Noar ’t Café” eindigt met “Rock Around The Clock” , de eenmalige samenwerking met de Zangeres Zonder Naam dat eind 1986 al op singel verscheen. Dat die ook nog op de plaat kwam zegt ook wel iets over het gebrek aan inspiratie en andere goede nummers. Maar toch met de oren van nu is deze cover van de overbekende R&R klassieker best wel een leuke cult hit die er prima bij kan.

Uit die enorme stapel van platen die Normaal de afgelopen 50 jaar maakte, is dit wat mij betreft 1 van de minst geïnspireerde. Maar tjezus Normaal, wat een geweldige band is dat toch, mijn eeuwige sympathie en respect hebben ze.

Was de single met Zangeres zonder naam niet een gevolg uit het programma Wedden dat?
Ik herinner me iets van dat zij tijdens een uitzending een panellid was, en indien de weddenschap mislukte dan moest de betreffende persoon een soort tegenprestatie doen. Zij opperde om dan een nummer met Normaal op te nemen. Althans, zoiets staat mij bij uit die tijd.

Klopt

Er staan tussen alle meligheid wel meer goeie nummers vind ik. Wachten duurt lang, 't Leaven is een schouwtoneel, Niet meer zo snel en Gerstevelden klinken prima. Met name het gitaarwerk klinkt lekker smerig. Maar dat heb ik hierboven al aangestip zie ik. Ik snap het punt van Izzy Maurice omtrent het totaalbeeld van het album wel maar 2* is wel érg karig hoor. En ik zit met m'n 4* te hoog moet ik toegeven