Grave Pleasures - Dreamcrash (2015)

Een nieuwe naam door een lichtelijk veranderde line-up, maar eigenlijk gewoon een voortzetting van Beastmilk, die in 2013 met Climax een fantastische debuutplaat uitbracht. Twee tracks zijn al te beluisteren en die beloven weer veel goeds. De stem van Mat McNerney (ook wel bekend als Kvohst) schalt weer over heerlijke post-punk en new wave heen, het klinkt wel een stuk cleaner vergeleken met het materiaal op Climax.

New Hip Moon
Crying Wolves

Door jou staat Climax hier aan. Had ik veel eerder moeten doen. Bedankt!

Vandaag binnen gekregen op CD en dit is wat je in een (technisch gezien) tweede plaat wil horen. Daar waar Climax echt een uptempo plaat was met zware gitaren, heeft Dreamcrash meer variatie en dynamiek in zich, vooral het drumwerk valt behoorlijk op. Hier staan geen hits als Death Reflects Us of een Genocidal Crush op, al komt New Hip Moon verdomd dicht in de buurt. Als je een liefhebber van new wave en post-punk bent zie ik geen reden om deze plaat te laten liggen. Ik ga hem in ieder geval weer veel draaien.

Nog altijd teleurgesteld dat ze het geweldige 'Beastmilk' moesten veranderen naar het inspiratieloze 'Grave Pleasures.' Tijdens de eerste luisterbeurt was ik niet overtuigd en daarna heb ik de plaat ook niet veel meer gedraaid. Maar omdat ik toch terug bleef komen bij het lekkere vlotte New Hip Moon besloot ik dat de liefde niet zomaar over kon zijn. Catchy waren ze altijd al, maar zo toegankelijk nog nooit.

Dreamcrash was voor mij een echte groeiplaat. Steeds meer begin ik de toevoegingen van de gitariste van The Oath (ookal wist deze mij nooit te bekoren) en de drummer van In Solitude te horen.