Humble Pie - On to Victory (1980)

Het openingsnummer vind ik één van de beste vocals die Marriott gedaan heeft, mede door de scherpe tekst. Hij klinkt op dit album sowieso erg goed.
Er staan, voor de ''fan'' , ook nog wel leuke nummers op en het wordt ook nergens echt slecht. Verder, tja...het mist toch wel het een en ander. Bob Tench zat trouwens in deze incarnatie van de Pie.

Dat was precies de reden om deze te kopen want Tench, getuige zijn prestaties in de Jeff Beck Group & Streetwalkers, is een prima team-player. Helaas gaat het nergens lopen tussen Marriott en hem en haalt deze plaat niet het nivo wat je van deze klassebakken mag verwachten.

Enige uitzondering voor mij is Infatuation wat in de uitveoring van Rod Stewart nog behoorlijk wat airplay kreeg damaals. Daar zal Marriott dan wel weer niet al te vrolijk van geworden zijn want die had een enorme hekel aan Rod The Mod ......

Nieuwe line-up van Humble Pie, met oudgedienden Marriott en Shirley samen met nieuwe gitarist Bobby Tench en bassist Anthony Jones. Het rockt wel lekker en ik vind het allemaal zo slecht niet. Het vlamt alleen nergens echt. Ik mis wat pit en ik mis ook wat diepgang. Als Marriott niet zo een opvallende zanger was geweest, was dit een redelijk inwisselbare rockplaat geweest.