Silver Mountain - Roses & Champagne (1988)

De derde van het Zweedse Silver Mountain verscheen drie jaar na Universe. Hun debuut bevatte onstuimige neoklassieke metalfurie, de tweede was bedachtzamer en de derde… vlees noch vis.
Groepsleider Jonas Hansson is een meester op de zes snaren. Toetsenist Erik Björn Nielsen is van gastmuzikant tot vast groepslid gepromoveerd, nieuw zijn drummer Kjell Andersson en zanger Johan Dahlström. Qua composities kregen ze voor Roses & Champagne van Hansson materiaal waarvan de melodieën meestal flauw zijn. Qua teksten wordt nogal eens op een romantische inslag gemikt, anders dan voorheen.

De vrij vlakke stem van Dahlström is niet zo pakkend en soms moet hij zó de hoogte in dat hij gaat knijpen, zoals in Where Are You. Nee, dit album moet het van de gitaarbijdragen hebben, die Hansson was zijn capriolen immers niet verleerd.
Op MuMe mag je voor een album van tien nummers twee favorieten aanwijzen. Soms is dat veel te weinig, hier is het zoeken met een zaklampje naar hoogtepuntjes. Ik kom uit bij opener annex titelnummer Romeo & Juliet en Forest of Cries.
Het gebeurde voorheen met Britse groepen die opkwamen met de New wave of British heavy metal. Velen van hen bleken ongeschikt voor de pop- en glammetal die in de tweede helft van de jaren ’80 populair was. Ook Silver Mountain slaagde er niet in die overstap te maken.

Hansson ontbond hierop de groep en de gitarist probeerde tevergeefs in Los Angeles een doorstart te maken. Vervolgens begint hij een carrière als studiotechnicus. Zo ontmoet hij daar landgenoot Marten Andersson. Korte tijd maakt Hansson deel uit van diens groep Legacy, met wie in 1998 een titelloos album wordt gemaakt.
Het jaar erop brengt Hansson het instrumentale soloalbum Classica uit, in 2006 jaar gevolgd door Vallhalarama. Beide albums zijn op streaming te vinden.

Tussendoor is in 2001 een kortstondige reünie van het oorspronkelijke Silver Mountain getiteld Breakin' Chains, waarop men terugkeert naar de energie van het debuut.