Normaal - Top of the Bult (1996)

De laatste Normaal die nog enigszins om aan te horen is.

Klopt De Ulk! Vond ik voorganger Gas d'r bi-j nog zeer goed te pruimen, dit album vind ik maar zo zo. Tijdens de aansluitende Veldtocht nog wel naar veel concerten geweest maar daarna begon het studiowerk toch behoorlijk af te nemen wat Normaal betreft.

Nee dit vind ik duidelijk al veel minder dan Gas d'r Bi-j wat ik wel een topper vind. Zowel de muzikale uitvoering als songmateriaal op Gas d'r Bi-i is ondermaats en ook de drum sound van Fokke op deze plaat is niet het Normaal geluid waar ik van hou. In de jaren na deze plaat toen ook het gezeik begon met het ontslag van Paul Kemper en onze helden gingen samenwerken met Jantje Smit en de Volendam clan ben ik voorlopig afgehaakt. Om in de jaren daarna weer vrolijk af en toe in te haken.

Maar wel het mooie Superboer! Kan wat mij betreft zo bij die andere klassieker, de boer das de keerl. Now en en Hoken Boogie kan ik ook nog wel met plezier horen, Wi-j luustern of niet is zon heerlijke normaal concert opener. Maar voor de rest kan ik er ook weinig mee.

Met voorganger “Gas d’r bi-j” maakte Normaal 1 van zijn beste albums in jaren. Deze opvolger is helaas een stuk minder goed. Dat ligt met name aan de songs want de stevige sound (Erwin Musper) zit wel snor.

Normaal albums werden jaarlijks gemaakt met name als aankondiging van een nieuwe gelijknamige Veldtocht en dit is er helaas 1 grotendeels op de automatische piloot. “Top of the bult”, “Slap gelul”, “Høken boogie”, “Een echte høker” en “Høkersalphabet” zijn behoorlijk generiek en hebben niet de ambitie om verder te rijken dan alleen de oren van de eigen trouwe aanhang. Dat gezegd hebbende veer je wel op bij “Now en” en hoor je een lekker stevig Normaal en een werkelijk goede gitaar gedreven rocksong.

Ook verrassend goed is The Beatles cover “Wat mot ik doen” (Baby’s in black). Qua melodie zit het natuurlijk gelijk al goed, maar de uitvoering is ook goed met name het gitaarwerk en accordeon tillen het nummer op. En tussen al het mindere werk op “Top of the bult” zit nog 1 pareltje dat er echt positief uitspringt: de cajun knaller “Tied kwiet”, dat swingt als een tiet door de accordeon, washboard en viool.

Kortom een matig Normaal album met enkele goede uitschieters (“Wat mot ik doen”, “Tied kwiet” en “Now en”).

PS: Bij nader inzien is er niets mis met de drumsound wat ik hierboven jaren terug zei. Ik heb wel moeten wennen aan Fokke de Jong als opvolger van Brekken Jan. Omdat de eerste 3 albums met Fokke niet zo goed waren, de drums op die platen wat hol klonken en er niets boven het oude Normaal gaat, heb ik dat denk ik een beetje in zijn schoenen geschoven. Later heeft hij zich voor mij zeker bewezen als goede Normaal drummer zowel in het stevige werk als het subtiele zoals ook te horen op dit album.

Leuk album met paar lekkere stampers erop maar ook en paar gruwelijke dooddoenerseind jaren 80 kakte normaal aardig goed in, maar kwam met buugen of Basten en gas der bi-j goed terug. Maar deze opvolger stelde me toch lichtelijk teleur