Autre Ne Veut - Age of Transparency (2015)

Ofwel is dit een staaltje moderne performancekunst dat ik niet vat, ofwel is dit gewoon kut met peren. Autre Ne Veut is niet vies om fel uit de bocht te gaan, maar hij wist steeds zijn eindbestemming te bereiken. Age of Transparency gaat echter doorlopend uit de bocht zonder dat het iets oplevert. Het album crasht eigenlijk al meteen met de opener, een ongemakkelijk gestripte versie van het anders prima On & On. De grote nadruk op de vocalen blijkt vaker het pijnpunt te zijn. Gedurfd voor een zanger die wellicht niet door de eerste auditie van American Idol zou geraken, maar vooral ook onbegrijpelijk. Hij mist de juiste melodie, complementaire instrumentatie en een boeiende invalshoek om zijn unieke stemgeluid goed uit de verf te laten komen. Hij geeft zich bloot, maar da’s niet zijn look. Een uitschuiver van een synthesizer staat ‘m tien keer beter dan knisperende electronica. Een komische knipoog blijft aanwezig, maar is niet vet genoeg om de zwaarmoedige sérieux te onderdrukken. Moderne performancekunst is dit niet. Kut met peren evemin. Ik vat het gewoon niet.