Crabby Appleton - Crabby Appleton (1970)

Waanzinnig goede plaat van ex-Millennium lid Michael Fennelly ........ Wat Stephen Stills probeerde te bereiken met Mannassas deed hij met Crabby Appleton: Pop muziek met een heavy randje en een latin luchtje......... Waar bij Mannassas de weegschaal doorsloeg naar Rock vanwegen de serieuze benadering, blijft Crabby in het Pop idioom door de muziek luchtig te houden. Denk Hollies met meer ballen en een percussionist ...........

erg leuke plaat, ik hem veel geluisterd, gekocht op een rommelmarkt, geen idee wat het was, maar is erg leuk, vooral go back en try, ik heb het singeltije er ook nog bijgevonden! peace by peace is wel overdreven hippie muziek.

Go Back

zeer goed, wat onbekender, sixties album.
ik kende eerst alleen de single Go Back. wat een geweldige klassieker is, maar er staan zeker nog andere pareltjes op!
Some Madness bijvoorbeeld
lijkt soms inderdaad erg op The Hollies alleen dan wat harder en wat minder top40 zegmaar.

Go Back is zeker een heel goed nummer. Dat fuzzy gitaartoontje wat toendertijd hot was hoor ik nou eenmaal erg graag.
Geproduceerd door Don 'Stooges - Funhouse' Galluci, en dat hoor je.

Door de prominente gitaren en drumroffels wat heavier dan een gemiddelde plaat uit die tijd.
Daarnaast zorgt het vlotte speeltempo en de korte speelduur ervoor dat de plaat gewoon erg lekker en makkelijk beluisterd.
Over de zang heb ik ook niks te klagen.
Gedateerd? Dat wel wat, maar persoonlijk vond ik dat helemaal niet hinderlijk.
Interessante plaat voor geïnteresseerden in de Pop(-Rock) muziek uit die jaren.

Niet op de beide elpees maar prachtig: Grab On !

Ik ken - waarschijnlijk zoals de meesten hier - alleen het singletje, maar dat is dan ook een echte sixties-popklassieker. De omschrijving 'een iets heavier variant van de Hollies' lijkt me wel een juiste. Melodieus, maar met een rauw randje dankzij het heavy gitaargeluid, de zang en de percussie. Ik heb het 45-toerenplaatje en volgens mij heb ik 'm ook op CD, op een van die Tour of Duty-verzamelaars. Zee de moeite waard en maakt op zijn minst nieuwsgierig naar het album.