Darlingside - Birds Say (2015)

Idiefolk-muziek gecombineerd met het beter singersongwriterswerk. Darlingside, een band waar samenzang of zingen in harmony voorop staat. Een band zonder drummer, maar met een slaggitarist, een multigitarist, bass en violist. Iedereen draag zijn solozang bij, doch Don Mitchell neemt de meeste zang voor zijn rekening. Echter, de harmonie van de stemmen klinkt prachtig.

Birds say is een heel mooi album met best breekbare nummers, doch ook met een knipoog naar de hedendaagse muziek (bijv. het vlotte ritme in Harrison Ford.) De samenzang is zoals Crosby, Stills, Nash and Young op hun best. Het prachtige, dierbare White Horses laat het horen. Zachte akkoorden starten het nummer, een lichte versnelling zet de toon. De vier stemmen wisselen af met de solostem, zeer goed gedaan. Een nummer over een jeugdherinnering over in een doolhof verdwaald te zijn geweest. De bijbehorende animatieclip is eveneens prachtig. Een ander sterk nummer is The God of Loss. Gek genoeg klinkt het nummer bijna hemels.

De muziek in combinatie met stemmen hebben een best rustgevend, ontspannen effect. Muzikaal prettige akkoordenschema's, leuke wisselingen en mooie nuances via banjo, viool en elektrisch gitaar. De zang: soms ingetogen, soms met een mooie berustende zekerheid, vaker met emotie, in zijn geheel prachtig.