Megadeth - Hidden Treasures (1995)

Een perfectee titel heeft deze plaat meegekregen: "hidden treasures". De vlag dekt de lading. Er zijn inderdaad "verborgen juweeltjes" bij...

Een compilatie met bijdragen voor Soundtracks, "Paranoid" komt dan van een Black Sabbath tribute en "Problems" was 'previously unrealeased'... covers en nummers die je niet op reguliere albums vindt. Overschot? Zou kunnen. Maar zo klinkt het alleszins niet. Hier staan heel gave songs op!

De cover van "No More Mr. Nice Guy" (Alice Cooper) is méér dan verdienstelijk en de Black Sabbath cover "Paranoid" mag er zeker zijn.. en wat te zeggen van "Problems" (Sex Pistols). Sterk.

In "Go to Hell" wordt in het begin nog even gegrapt/ getrapt naar MetallicA toe door net zoals bij "Enter Sandman" een kinderstemmetje dat o zo bekende Amerikaanse gebedje te laten zeggen: "now I lay myself to sleep/ pray for the good lord my soul to keep...." enz. Wat volgt is Megadeth vintage old school "go to hell" !

Maar de échte favorieten van mij zijn toch "BreakPoint" (van Super Mario Bros), "Angry Again" (Last Action Hero) en niet te vergeten "99 ways to die" !!!!



Onmisbaar is deze release zeker niet, gewoon goed wél!

je heb natuurlijk wel lef om paranoid te coveren,ken de megadeth uitvoering niet, maar aangezien 'boots' van nancy sinatra ook een te gek nummer werd uit handjes van mustaine, is het zeker het proberen waard dit album te beluisteren

Hoe geweldig is Go To Hell: even Metallica eens muzikaal flink in de zeik nemen.
"If I die before I wake, I'll go to hell for heaven's sake"
De covers No More Mr. Nice Guy, Paranoid en Problems zijn ook vet.

Megadeth's Paranoid is aardig goed, evenals No More Mr. Nice Guy. 99 Ways to Die springt er ook uit. Lekker EP'tje

Inderdaad leuk EPtje met covers van andere topartiesten als Alice Cooper, Sex Pistols en Black Sabbath. Angry Again en 99 Ways to Die zijn toppers.

De covers zijn inderdaad goed gedaan maar daar blijft het ook een beetje bij. De echte hidden treasures zit in songs als Go To Hell, Angry Again en het onderschatte Diadems. Dat zijn van die ingenieuze songs die alleen Mustaine kan schrijven en bewijzen waarom Megadeth in die jaren een vooraanstaande band in het harde gitaargenre was.

De eerste uitgave was als bonusdisc van Youthanasia en later werd Hidden treasures alsnog als enkele cd uitgegeven. Leuk verkoopgeintje. Van iemand anders heb ik de enkele Youthanasia overgenomen, die ik te tegenvallend vond om meteen nieuw te kopen, en later gewoon deze aangeschaft. Hidden treasures maakt zijn naam waar met composities als Go to hell, Angry again, 99 ways to die en Diadems. Breakpoint is een leuke song en in het coveren is Megadeth altijd wel bekwaam geweest.

Ik heb deze EP als bonus bij Youthanasia. En ik moet eerlijk bekennen dat ik dit schijfje destijds meer draaide dan Youthanasia zelf! Heerlijk afwisselende cd. Komt natuurlijk door de covers want die zijn van dusdanig verschillende bands dat je vanzelf een afwisselend geheel krijgt. 99 ways to die en Angry again heb ik altijd mega vette songs gevonden! Laatstgenoemde werd/wordt gelukkig ook geregeld live gespeeld!

Megadeth leverde veel bijdragen aan soundtracks. Hidden Treasures brengt ze hier bij elkaar.

Ik heb toch echt een originele Youthanasia uitgave, maar geen Hidden Treasures. Die heb ik dan ook los gekocht. Al was het maar om Angry Again.

Oorspronkelijk was Angry Again bedacht voor de Last Action Hero soundtrack, maar het had wat mij betreft best op een regulier Megadethalbum mogen verschijnen.
Het doet ritmisch erg denken aan Symphony Of Destruction, maar us minstens zo geweldig. Met de kenmerkende ingehouden Mustaine woede.

99 Ways To Die stamt van de Beavis & Butthead soundtrack. Ook een uitstekend nummer die erg binnen het Countdown To Extinction geluid past. Al is het wel veel meer doorsnee.

Breakpoint is een skydive song. Oorspronkelijk van de Super Mario Bros soundtrack. Niks bijzonders verder.

Go To Hell is ook al zo'n toffe non-albumtrack. Dit keer van de Bill & Ted's Bogus Journey soundtrack. Wie was er nou eerder met het gebedje. Metallica (Enter Sandman) of Megadeth. Eén ding is zeker: de Megadethvariant is op een meer spottende wijze gebracht.
Het nummer zelf hangt muzikaal net als de plaats in de tijd (1991), precies tussen Rust In Piece en Countdown To Extinction in.

Diadems ook een razendknap nummer wat op een regulier album thuishoort. Nu staat het weg te rotten op de Demon Knight soundtrack.

Het Coopernummer No More Mr. Nice Guy is weer van de Shocker soundtrack. De band zelf heeft er een hekel aan. Volgens mij doen ook alleen Dethmannen Ellefson en Mustaine mee op het nummer. Ik vind het eigenlijk best een aardige versie. De rest was sessiemuzikant.

Paranoid is van de Nativity In Black sessies. Een energieke gejaagde uitvoering.
De Sex Pistolscover Problems is voor de kennisgeving. Een b-kant, als ik me niet vergis.

Hidden Treasures is een tussendoortje wat je eigenlijk niet links kan laten liggen. Of je moet fanatiek 'soundtrack van slechte films' verzamelaar zijn...

Helemaal met je recensie eens trouwens!

"The gun in my mouth was real and the taste blew my mind"



Ik had Dave Mustain al hoog staan qua teksten maar toen ik dit hoorde...

Nogal een degelijk EP-tje met als hoogtepunt Angry Again. De covers zijn matig omdat Mustaine zijn zang er niet op past.

Dave Mustaine laat op Paranoid horen dat er in 1970 eigenlijk al thrash songs gemaakt werden. Toch duurde het even voordat het een metal genre werd, vreemd eigenlijk. De clip van No more mr nice guy speelt zich deels af met Dave in een stoel. Schijnbaar kon hij niet meer op zijn benen staan vanwege substance abuse. Angry again komt van the last action hero soundtrack en is daadwerkelijk (eventjes) in de film opgenomen. Het bijbehorende prima album bevat ook songs van ondermeer Ac/dc, aerosmith, michael kamen ( yep die van s&m) en Def Leppard.
een paar weken na de release van youthanasia werd de ep toegevoegd als extraatje. Leuk voor de fans van het eerste uur like me. Maar er staat me iets van bij dat ik er een t-shirt bij kreeg en die heeft geen 20 jaar overbrugt. Deze prima ep wel.

In 2007 Is de band al lang weg bij Capitol (Het toepasselijk genaamde Capitol Punishment was de laatste officiele release meen ik) maar het label meende alsnog deze Hidden treasures opnieuw uit te moeten geven met maar liefst 4 bonustracks. A tout le Monde radio edit, tja, en de demo versies van Symphony of destruction, Architecture of aggression en New world order.
Die laatste is niet zoveel mis mee maar die andere twee, oohjee. Mustaine op zijn onzuiverst, het is bijna lachwekkend. Nee, de eerste 8 songs zijn meer dan de moeite waard, de aanvulling is overbodig.

Een prima verzamelaar van enkele covers en nummers voor en van soundtracks. Go to Hell is het prijsnummer met felle riffs en de afgemeten verbeten zang van Mustaine, Megadeth in topvorm. Angry Again en Diadems zijn ook nog vermeldenswaardig. Problems, Paranoid en No More Mr Nice Guy zijn aardig maar voegen voor mijn gevoel niet veel toe aan de oorspronkelijke versies.