Héroes del Silencio - El Espiritu del Vino (1993)

Een prachtig album dat dan ook lange tijd in mijn top 10 heeft gestaan. Dat was dan voordat ik Porcupine Tree, Riverside en Opeth had ontdekt.

Later zal ik proberen meer over te vertellen waarom ik dit zo'n mooi album vind.

Ok; proberen maar dan....

Op de 1e plaats sprak mij de stem van Enrique Bunbury direct aan toen ik voor het eerst het nummer Entre Dos Tieras van het album Senderos De Traicion hoorde.

Het eerste nummer begint al lekker met een instrumentaal intro met na 0.15 seconden een soort oerkreet ( dit voor een ons al gauw klinkt als een "AAuuuw!!" die zeker niet zo "macho" klinkt als de muziek. En ondanks dat ik zelf helemaal geen Spaans spreek heb ik toch bij sommige stukken echt de neiging mee te zingen! Een goed teken denk ik zo...

Dat de plaat meer biedt dan alleen lekkere rocksongs blijkt al uit het 2e nummer; midtempo met strijkers op de achtergrond en rustig gezongen.

Daarna volgt weer een uptempo rocker met vanaf 2.45 t/m 3..49 2 aangesloten gitaarsolo's; heerlijk gewoon !!

Over het algemeen vind ik de uptempo nummers mooier dan de midtempo nummers met als uitzonderingen toch wel de afsluiter La Alacena, Culpable, La Apariencia No Es Sincera en het nummer Tesero.

De echte rockers zijn de nrs 1, 3, 9, 11+12 afgewisseld met rustiger werk zoals nrs 2, 4, 10 en midtempo sterke nummers als 6 en 8. In ieder geval een behoorlijk afwisselend album ( waar ik over het algemeen wel van hou ) ook al licht de nadruk toch zeker op rock.

Op youtube is van deze band veel meer te vinden dan je zou denken; ook live stukken waarvan veel vanuit Midden- en Zuid-Amerika.

Met zo'n 73 minuten aan muziek zeker de moeite waard en 1 van mijn meest aparte ontdekkingen!

Geweldig album van The Heroes..., helaas net een slagje minder dan "Senderos de Traicion", maar die valt dan ook moeilijk te overtreffen.
Muziek puur vanuit de ziel, de zang komt bijna vanuit de tenen.
Waar kun je deze band eigenlijk mee vergelijken,...ik weet het niet, een mengelmoes tussen U2 en Guns 'N Roses gemixed met Spaanse emotie.
In ieder geval muziek waar ik veel luisterplezier aan beleef.
Als er een band is die wel een grote doorbraak verdiende is het 'Heroes del Silencio' wel.
Maar Radiohead, Coldplay etc die het helemaal hebben gemaakt, ik gun ze het daar niet van, krijgen het grote succes terwijl deze fantastisch klinkende band nooit echt is doorgebroken,..onbegrijpelijk.
Het zal waarschijnlijk wel de Spaanse taal zijn.

Fijn om hier ook een bericht van iemand anders te zien.

Ik vind dit album echt geweldig en met zijn lengte biedt het ook veel. Ik heb het zelfs een tijdje in mijn top 10 gehad.

Mijn favoriete nummers zijn Culpable, La Alacena, Los Placeres de La Pobreza en Nuestros Nombres; ik ben benieuwd welke jouw keuzes zjn.

Heroes del Silencio is inderdaad een band die hier op MuMe erg onderbelicht blijft,..wat ik al eerder schreef, ..onbegrijpelijk.
Maar nu even om je vraag te beantwoorden, mijn favoriete nummers op dit album zijn metname de opener ' Nuestros Nombres' en 'Culpable', nummers die jij dus ook bij je favorieten hebt zitten, maar eigenlijk klinkt het hele album als geheel wel goed.