Boo Boo Davis - Drew, Mississippi (2006)

Aangezien het nieuwe NFL seizoen over een paar weken weer van start gaat is dit het juiste moment om het album Drew van Boo Boo Davis eens onder de loep te nemen....

Drew is de naam van de geboorteplaats van Boo Boo Davis. In zijn jeugd was het leven overzichtelijk. Hoewel het hard werken was in Drew en de familie Davis geen geld had om de kinderen naar school te sturen was het leven goed. Je kon je sleutels in de auto laten zitten en de voordeur ongestraft open laten staan. Drew was een van de belangrijkste steden in de katoenindustrie en er was levendigheid volop. Uiteraard had pa ook een katoenboerderij. Doordat er zoveel gezongen werd door de werknemers op de plantage werd ook Boo Boo geïnspireerd om te gaan zingen. Bovendien was pa Sylvester niet alleen katoenboer. Hij was ook een erkend bluesartiest die met namen als John Lee Hooker en Elmore James samenwerkte.

In datzelfde Drew liggen ook de wortels van DE NFL familie van de States. In dezelfde gelukkige sfeer als Boo Boo Davis groeide ook Archie Manning op, maar wel in een wat welvarender hoedanigheid. Archie leek op weg om een groot honkballer te worden en werd zelfs meerdere malen gescout door MLB teams. Uiteindelijk kwam hij toch in het football terecht. Veel had het echter niet gescheeld of hij was nooit in de sport verdergegaan. In 1968 vond Archie zijn vader in dood in huis. Zelfmoord. Hij besloot de kost voor zijn moeder te gaan verdienen. Maar ma was resoluut. Terug naar school. Hij werd quarterback en werd een grootheid op de universiteit van Ole Miss in het naburige Oxford. Hoewel Ole Miss geen groots team had werden zijn kwaliteiten wel op waarde geschat en werd hij als nummer 2 in de NFL draft gekozen door de New Orleans Saints. Ook daar groeide hij uit tot een zeer gerespecteerde quarterback. Ook bij de Saints had hij de pech dat hij een zwak team om zich heen had. Maar ook hier viel zijn goede spel op en dat resulteerde in een uitverkiezing in de Pro Bowl, een grotere erkenning kan je als footballspeler niet krijgen. Zijn rugnummer is zoals dat heet "retired" uit respect voor de de diensten en grootsheid van Archie. Na zijn carriere werd Manning een veelgevraagd analist en deed hij werk als woordvoerder voor vele grote bedrijven.

Een andere kwaliteit van Archie was jonge succesvolle Manningkjes maken. Archie is de vader van Peyton en Eli Manning. Zij bleken nog getalenteerder als pa en hadden op de goede tijden wel de juiste teams om zich heen. Eli won de Superbowl inmiddels al 2 keer voor de New York Giants en Peyton 1 keer met de Indianapolis Colts. Beide niet verrassend als quarterback en dus leider van hun team. Peyton won dus "maar" 1 keer, maar deze Peyton wordt algemeen gezien als een van de grootste quarterbacks aller tijden. Zijn ietwat introverte uitstraling en zijn lichte nervositeit op de belangrijke momenten weerhielden hem van nog meer Superbowlringen. Komende maand begint Peyton naar alle waarschijnlijkheid aan zijn laatste seizoen. HIj verliet de Colts een paar jaar terug voor een megadeal bij de Denver Broncos en in dat sterkere team wil hij een poging doen om met een Superbowl als legende afscheid te nemen. Maar een legende is hij sowieso al. Ook Eli is nog actief en zal vrijwel zeker komend seizoen weer de startende QB van de Giants zijn. Een Amerikaan die de naam Manning niet kent bestaat niet.

De zoontjes van Archie werden weliswaar in New Orleans geboren, maar waren vrijwel elke zomer bij oma op vakantie en speelden dan football op het veld van de school van Drew waar pa de eerste beginselen van het vak leerde. Drew werd zo een niet onbelangrijk deel in de jeugd van Peyton en Eli. Oma bleef haar hele leven wonen in het geboortehuis van Archie.

Ondertussen is Drew Drew niet meer. Allang niet meer. De katoen speelt vrijwel geen rol meer in het dagelijkse bestaan en naarmate de jaren vorderden liep het stadje langzaam leeg. Archie verkocht zijn laatste stukje grond en behalve de naam Manning doet vrijwel niets nog denken aan de glorietijd van Archie. Amerika eert zijn sporthelden, wordt wel eens gezegd, maar niet in Drew. Geen standbeeld, geen poster, geen foto op school. Niets. Een journalist wist in 2008 na heel lang zoeken een klassefoto van Manning terug te vinden op zolder van school. Toch nog een bewijs dat Archie ooit in Drew op school zat "Archie wil niks van Drew weten" wordt hem verweten. Het is totaal niet waar, maar typisch voor de mentaliteit en de situatie in het Drew van de 21ste eeuw. Er is niks meer te doen en de meesten zitten zonder werk en zijn gefrustreerd. Allemaal weten ze hoe het ooit was en allen weten ze dat het nooit meer zo zal worden. Archie is trots op zijn afkomst, maar schreeuwt het niet van de daken. Manning's zijn bescheiden. Hoe succesvol de familie is, ze blijven normaal doen. Hij komt zo nu en dan nog terug voor familiebezoek en in de omgeving gaat hij nog zo af en toe eens jagen met oude vrienden van Ole Miss. Op de begraafplaats in Drew is een plekje gereserveerd voor de dag dat Archie het tijdelijke voor het eeuwige verwisselt.

Ook Boo Boo verliet Drew en trok naar St. Louis en kwam in aanraking met artiesten als Ike Turner en Albert King. Maar het gelukkigst werd Davis toch van zijn bezoekjes aan zijn Drew waar hij met vrienden ging jammen en jagen.

Anno 2015 is Boo Boo op wel meer plekken te vinden dan alleen in St. Louis of Drew. Zo kwam ik hem een poos geleden ineens tegen bij Matthijs van Nieuwkerk's DWDD. Het moet niet gekker worden. Hij verblijft de laatste jaren wel vaker in ons land en als je op zijn site kijkt, dan zijn zijn enige toekomstige optredens in Nederland.

Dit album werd door Mojo tot een van de 10 beste bluesalbums van 2006 gekozen. Je zou verwachten dat een album met als titel je geboorteplaats een heel authentiek album zou zijn. Maar behalve de teksten niets van dit alles. Dit is een album met allerlei moderne snufjes, maar zeker niet overdadig. Davis probeert vernieuwend te zijn en dat lukt hem uitstekend. Het is bovendien een zeer soulvol album geworden, gemaakt door een man die is gepokt en gemazeld, maar nog altijd een frisse kijk op de blues heeft.

Wow haha, had je tijd over, Hendrik? Mooi verhaal, al is het meer een erg mooie situatieschets dan dat het echt iets zegt over Boo's muziek? Je had ervoor kunnen kiezen de laatste 2 alineas als eerste te zetten. Deze gaan namelijk wel over de muziek, wat nuttiger voor de mensen die niet zo graag lezen....

Zal dit eens opzetten, al ben ik huiverig voor blues met moderne snufjes, haha.

Het is vooral voor mijzelf zo leuk, omdat mijn favoriete sport en een van mijn favoriete muziekgenres op deze manier zo mooi bij elkaar komen. Een relatief klein stadje in MIssissippi dat zulke grootheden uit 2 totaal verschillende disciplines voortbrengt.

Ik probeer af en toe een bluesartiest wat nader te introdueren. Er zijn zoveel bekende bluesartiesten die op MM vaak helemaal niet voorkomen, of maar een paar stemmen hebben. De Nederlandse band King of the World bijvoorbeeld heeft van hun 2 studioalbums telkens maar 4 stemmen. Nou vind ik dat toevallig niet veel soeps, maar afgelopen zaterdag stonden er om 7 uur al meer dan 100 mensen voor de deur van Cafe de Amer om kaarten voor hun concert later dit seizoen te bemachtigen. Dat staat toch in schril contrast met het aantal stemmen hier.

Boo Boo Davis is ook al jaren in den lande te bewonderen, maar is ook door weinigen opgemerkt hier. Nou als mijn stukje er toe bijdraagt dat er 1 iemand nieuwsgierig raakt dan ben ik al helemaal blij. En zo niet dan heb ik in ieder geval zelf een voldaan gevoel.

Voor de rest ben ik wel de laatste die mijn manier van schrijven ophemelt. Ik ben geen professioneel schrijver en er zal altijd genoeg op mijn stukjes aan te merken zijn. Ik ken mijn beperkingen maar al te goed. Ook dit had ongetwijfeld beter gekund, maar alles beter dan niks te schrijven.

Zo is het maar net, Henk. Bovendien is stukjes schrijven iets, dat geleidelijk steeds beter en gemakkelijker zal gaan. Boo Boo Davis zit trouwens op het Nederlandse Black & Tan label. Binnenkort verschijnt zijn nieuwe album Oldskool daar. Op de 24ste als download en half september op cd.

O, dat wist ik nog niet. Ben benieuwd.

Nieuwste album staat inmiddels op Spotify. Knalt werkelijk uit de speakers. Prachtig.