Zachary Cale - Duskland (2015)

Na het prachtige debuut van Kevin Morby vorig jaar en de nieuwe van Kurt Vile, valt er in het folkgenre weinig meer te wensen. Maar met de herfst in het vizier is daar ineens Zachary Cale. De folkmuzikant uit Louisiana, USA heeft al een aardige staat van dienst, want dit Duskland is zijn vijfde project als solo artiest. Ik kende zijn werk totaal niet en werd min of meer verliefd op de schitterende hoes. We zien een soort scheidingslijn tussen het witte strand en de donkere zee. De schemering(vandaar 'Duskland') maakt het helemaal af.

Zegt de hoes ook iets over de muziek? Meer dan dat. Alle negen nummers zijn overtrokken met het Duskland-thema. Je voelt de nacht aankomen en geniet nog even na van de allerlaatste zonnestralen. Al tokkelend op zijn gitaar komt Cale over als de rootsy verteller. Verwacht echter geen akoestische strandsessies. De muziek heeft een duistere ondertoon, is meeslepend en weet toch de juiste snaar te raken. Kurt Vile, Matthew E. White en Kevin Morby komen daarbij regelmatig in gedachten, maar Cale drukt absoluut zijn eigen stempel op zijn vijfde LP.

De absolute topper is Changing Horses. Nu al één van de beste nummers van dit jaar. Duskland is dé herfstplaat van 2015.

Het is zonde dat deze release geen enkele aandacht krijgt hier op MuMe. Onderstaand de opener Sundowner, een weergaloos nummer. Het ademt muzikaliteit.

Dus zet Iron Maiden even stil en begin aan Zachary Cale!

Sundowner

Hij heeft een nieuwe Mark17
Ben benieuwd wat je ervan vindt. Ik vind Duskland ook behoorlijk geniaal.