Astral & Shit - Gelikoid Status (2014)

Eén van de (artiesten)-namen waaronder Ivan Gomzikov de laatste 7 jaar al zo'n dikke 200 ( ! ) albums en EP's heeft uitgebracht, is Astral & Shit. Maar laat je niet misleiden door dat 2e deel van die naam...

Want (bijvoorbeeld) dit album is absoluut geen Shit, als je mij vraagt. De 2 lange, rustige en vloeiende drones die je hier aantreft, zijn echt de moeite waard, voor als je van dit soort muziek houdt. 2 'drijvende geluidsbedden' van elk bijna een half uur, met een gevariëerde mix aan achtergrondgeluiden er door heen verweven. Een soort 'natuurlijke' geluiden; geroezemoes van stemmen; space-achtige geluiden; stadsgeluiden; om maar eens wat te noemen. Maar nergens zijn die geluiden overheersend of storend. En zo hoort het ook bij zogenaamde 'field-recordings' ; als je mij vraagt.

Eigenlijk is dit soort albums best wel een rustgevende gebeurtenis, en die bijna 58 minuten gaan zomaar voorbij, zonder dat je het door hebt. Je neemt het gebodene niet eens echt bewust waar, maar toch blijft het ergens hangen, in je geheugen.

Dit is echt heel wat anders dan de ultieme noise ( ? ! ) die Ivan uitbrengt onder de naam Demiurge Urizen. Bijna niet te geloven dathet om één en dezelfde persoon gaat !