Kilbey Kennedy - Inside We Are the Same (2015)

Kom ik al amper door de prachtige backcatalogus van The Church heen, ligt hier nog een album vol mooie, melancholieke liedjes te wachten. En dadelijk nog een en nog een!
Steve Kilbey schrijft niet alleen over de Melkweg... het ganse universum schittert van de liedjes die hij ooit alleen of met anderen geschreven heeft.

Deze ook voor een leuke prijs op de kop getikt en ja hoor wederom een geslaagde samenwerking tussen de beide heren. Dit is echt een prijspakkers duo en om eerlijk te zijn vind ik de releases van de beide heren beter dan het werk van The Church van de afgelopen jaren. Dit is iets minder gitaar gericht en draait meer om de gehele sfeer en die is.... prachtig. Mooie nummers met een kop en een staart en een ietwat dromerige atmosfeer.

Wanneer ik mijn muziekverzameling bekijk dan is het wel duidelijk dat Steve Kilbey mijn alltime favoriete artiest is geworden. Ik heb toch wel een bizar aantal platen en cd's van de beste man en de projecten waar hij allemaal in gezeten heeft. The Church is altijd een van mijn favoriete bands geweest en ook de solo projecten van Kilbey en Willson-Piper zijn favoriet, het solo werk van Peter Koppes iets minder. Adrian Borland was vroeger de grote favoriet maar dat is nu niet meer het geval, niet helemaal eerlijk want de beste man leeft niet meer en was dat wel het geval geweest dan waren er waarschijnlijk nog genoeg mooie dingen uitgebracht. Steve Kilbey staat bij mij eigenlijk bijna altijd gelijk aan kwaliteit, zit heel soms een misser tussen maar die zijn schaars.