Circle II Circle - Reign of Darkness (2015)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 15 september 2024, 10:08 uur
Dit bandje dat een rol in de marge inneemt heeft mij nooit weten te imponeren. De powermetal is flink geïnspireerd door Savatage.
Dat is niet vreemd als je bedenkt dat zanger Zach Stevens de grote roerganger is van Circle II Circle.
Het draait dan ook met name om de zang van de beste man.
De instrumentale omlijsting is relatief saai en gespeend van enig avontuur.
Het debuut van de band; Watching in Silence is redelijk hoewel ook geen hoogvlieger.
Reign of Darkness is voorlopig de laatste plaat van de heren en ook dit is geen topper.
Waar Stevens bij Savatage zich nooit zorgen hoefde te maken over de composities, hij had immers Jon Oliva en Paul O' Neil naast zich staan, moet hij hier voornamelijk alleen de kar trekken.
De songs klinken conventioneel en missen de nodige ingrediënten om spanning en variatie te genereren.
Het is allemaal nogal rechttoe- rechtaan en de dubbele bassdrum waar de drummer zich van bedient begint op den duur te irriteren.
Stevens zingt goed en probeert nog wat afwisseling aan te brengen in zijn zanglijnen maar ook hij deelt in de malaise.
Om eerlijk te zijn is de plaat gewoon saai en vormt het nogal een opgave om dit album af te luisteren.
Stevens doet zijn best maar eerlijk is eerlijk, hij functioneert met name in een setting waar hij zich kan omringen met ervaring en talent. Circle II Circle; een band die opereert in de marge en daar valt eigenlijk niets op af te dingen.
Dat is niet vreemd als je bedenkt dat zanger Zach Stevens de grote roerganger is van Circle II Circle.
Het draait dan ook met name om de zang van de beste man.
De instrumentale omlijsting is relatief saai en gespeend van enig avontuur.
Het debuut van de band; Watching in Silence is redelijk hoewel ook geen hoogvlieger.
Reign of Darkness is voorlopig de laatste plaat van de heren en ook dit is geen topper.
Waar Stevens bij Savatage zich nooit zorgen hoefde te maken over de composities, hij had immers Jon Oliva en Paul O' Neil naast zich staan, moet hij hier voornamelijk alleen de kar trekken.
De songs klinken conventioneel en missen de nodige ingrediënten om spanning en variatie te genereren.
Het is allemaal nogal rechttoe- rechtaan en de dubbele bassdrum waar de drummer zich van bedient begint op den duur te irriteren.
Stevens zingt goed en probeert nog wat afwisseling aan te brengen in zijn zanglijnen maar ook hij deelt in de malaise.
Om eerlijk te zijn is de plaat gewoon saai en vormt het nogal een opgave om dit album af te luisteren.
Stevens doet zijn best maar eerlijk is eerlijk, hij functioneert met name in een setting waar hij zich kan omringen met ervaring en talent. Circle II Circle; een band die opereert in de marge en daar valt eigenlijk niets op af te dingen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.