Macabre Omen - Gods of War - At War (2015)

Begin 2020 is eigenlijk het tijdperk geweest dat ik me ontzettend veel heb ontfermt over Discord, waarna ik dus ook een metal server ben gejoined en daar toch nog best lang heb rond gehangen. Eigenlijk kwam dat ook merendeels door het corona tijdperk destijds, wanneer dit album best heeft geheerst over mijn Spotify lijsten. Ik had destijds met één gast (een Brit uit Liverpool) echt altijd de meeste gesprekken over black metal albums, uiteindelijk groeide die gesprekken uit met verschillende Black Metal liefhebbers over de hele wereld (en met sommigen heb ik nog contact, best leuk).

Hoewel ik destijds helemaal verslaafd was aan bands als Havukruunu (die dat jaar ook een nieuwe plaat hadden uitgerbacht) en Bathory was hij met veel lof aan het praten over de Griekse band 'Macabre Omen', en kwam eigenlijk altijd wel met deze plaat op de proppen, o.a. met de song I See, the Sea! al kwam er later wel gewoon meer bij. Dankzij hem heb ik deze band leren kennen, die dat zelfde jaar ook al met een nieuwe plaat kwamen.

Deze band bestaat al sinds begin jaren negentig maar hebben in de tussen tijd naast verschillende singles en demo's maar twee volledige platen uitgebracht en daarnaast dus ook een compilatie album in 2020. Zonde, ik zie dus in de aankomende jaren nog geen nieuw album komen, mochten ze constant de vijf aan houden in de jaar getijden (2005 - 2015 - 2025).

Melodieus is dit echt een plaat om te smullen, heerlijk als echte fan van atmosferische black metal (door dat genre zijn we ook gaan praten, omdat ik daar eigenlijk altijd al fan van was). Toch vind ik de zang dan misschien het minpunt van de plaat, ik had zeker bij het melodieuze een totaal andere vocaal verwacht, al is het niet vreemd dat we dit zo voorgeschoteld krijgen. Ik denk voor de black fans zeker een must om te luisteren, het is dat ik hem toevallig weer tegen kwam in mijn black metal lijst op Spotify, en eigenlijk ben ik direct weer hooked aan deze plaat.