Los Lobos - Gates of Gold (2015)

Voorbeschouwen / streamen via NPR.org

In het nummer Too Small Heart is de geest van Jimi Hendrix te horen

Los Lobos maken eigenlijk nooit een slecht album en op vullers kan ik ze ook niet betrappen hoogstens dat ze soms iets te trouw blijven aan de blues-rock of een cover doen. Toch hou ik meer van de latino kant van deze Amerikanen van Mexicaanse afkomst. Hun meesterwerk Kiko is het voorbeeld van hun mogelijkheid om diverse muziekstijlen te mengen en te doen samenvloeien. Een echte opvolger daarop is er nooit gekomen ook al hebben ze dat wel geprobeerd.

De gezondheid laat te wensen over van multi-instrumentalist David Hidalgo, naast César Rosas en Louie Pérez mede-oprichter van Los Lobos, misschien dat daarom de weinige albums van de laatste 10 jaar ook niet meer zo sprankelen als Kiko. Maar zoals gezegd, ze maken altijd wel een album dat de moeite waar is om te horen. Het tempo is wat lijzig dit keer en had wel één of twee uptempo nummers kunnen gebruiken. Hun liefde voor blues-rock is duidelijk terug te horen.

Voorlopig beste tracks: When We Were Free, La Tumba Sera el Final en Magdalena.

Een séance op een album van Los Lobos is natuurlijk altijd nieuw. Maar ja, Under the Vulcano speelde natuurlijk ook in Mexico. Voodoo chile hoop ik dan toch zeker !!!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Los Lobos - Gates Of Gold - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Los Lobos werd in 1973 geformeerd in Los Angeles en gaat inmiddels dus al ruim 40 jaar mee. In de jaren 70 moest de band nog wat warmlopen, maar sindsdien staat de band ieder decennium garant voor minstens 1 klassieker.

Platen als How Will The Wolf Survive (1984) en Kiko (1992) heeft menig liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek in de kast staan, maar ook de platen die Los Lobos de afgelopen 15 jaar heeft gemaakt mogen er zijn.

Sterker nog: Good Morning Aztlán (2002), The Ride (2004), The Town And The City (2006) en Tin Can Crust (2010) doen niet onder voor de beste platen die Los Lobos gedurende de jaren 80 en 90 maakte.

De afgelopen jaren bracht de band vooral prima live-platen uit, maar met Gates Of Gold voegt Los Lobos nu wederom een hele sterke studioplaat aan haar imposante oeuvre toe. Ook Gates Of Gold is weer een plaat die zich kan meten met de beste platen die Los Lobos heeft gemaakt en dat is knap voor een band die al ruim 40 jaar bestaat.

Los Lobos bestrijkt op haar laatste platen een opvallend breed palet en doet dat ook weer op deze nieuwe plaat. Vrijwel alle genres die onder de noemer Amerikaanse rootsmuziek kunnen worden geschaard komen voorbij op Gates Of Gold en in al deze genres kan Los Lobos uitstekend uit de voeten.

Gates Of Gold bevat lekker stevige rootsrock, muziek die teruggrijpt op de countryrock uit de jaren 60 en 70, intieme folk, rauwe blues en uiteraard songs met invloeden uit de Mexicaanse muziek. In muzikaal en vocaal opzicht staat het allemaal als een huis, maar Los Lobos slaagt er ook deze keer in om songs te schrijven die verrassen en de fantasie prikkelen.

Gates Of Gold is een uiterst veelzijdige plaat, maar het is ook een plaat van een bijzonder hoog niveau. Los Lobos wordt helaas vaak gezien als een band uit het verleden, maar ook deze plaat laat weer horen dat de band de concurrentie ook in het heden mijlenver voor is. Erwin Zijleman

Wat is het toch een prachtige, ondergewaardeerde band. Tenminste, niet veel posts hier. Maar 'Gates Of Gold' is weer een prachtig album van Los Lobos. Zo achteloos gemakkelijk en professioneel gespeeld. Rootsy songs met altijd dat fijne en nooit detonerende randje Mexicana. Heerlijk.

Een beetje "business as usual" en niet hun sterkste album, maar voor mij tóch een heerlijk album van een van mijn favoriete bands (zeker in het rootsgenre). Staat geen zwak nummer op naar mijn mening.