Danny de Munk - Geen Wereld Zonder Jou (1988)

Leuk album hoor, met name door de strakke opener. Was ook blij verrast door de goed uitgevoerde cover "Als Ik Jou Niet Krijg" ("If I Can't Get You", Yvonne Elliman). Bij "Alle Meisjes Willen..." verschijnt Dennie Christian ten tonele. Daar zou ik normaal niet vrolijk van worden, maar dit is wel een geslaagde samenwerking. In "Uit en Voorbij" en "Geen Wereld Zonder Jou" benadert de Munk de sound van André Hazes, in elk geval muzikaal.

De laatste drie nummers zijn wel echt een domper op deze plaat. Die hadden ze echt weg mogen laten.

Van alles wat, en dat kan soms positief zijn, maar dat was het in dit geval niet, wat mij betreft. Dit album laat té duidelijk horen dat De Munk hier naar zijn muzikale identiteit aan het zoeken was. Het is een allegaartje van stijlen, waarbij er óf veel te opzichtig tegen de Hazes sr.-sound aangeleund wordt ('Twee lege handen'), geprobeerd wordt om hem als feestartiest neer te zetten ('Und immer wieder siegt die Liebe'), óf er naar hartelust gecoverd wordt uit de internationale popscene ('Als ik jou niet krijg', cover van 'If I can't have you' van Yvonne Elliman), en 'Geen rust meer', cover van 'I maschi' van Gianna Nannini).

Nee, kies dan voor één stijl. Niet deze mengelmoes van van alles, want dat leidt samen tot niets. Helaas.