Charlie Puth - Nine Track Mind (2016)

Erg lekker plaatje!!

Charlie Puth werd vooral bekend door Ellen Degeneress en zijn samenwerking met Meghan Trainor. Daar scoorde hij een hit mee, via het nummer Marvin Gaye.
De muziek van Charlie Puth wordt wel karakteriseert als R&B, maar ligt daarin ook heel dichtbij de pop muziek. Populaire R&B, of eerder rnb genoemd. Vrolijk lichtvoetige muziek voor de hitlijsten, maar ook dat soort muziek kan heel goed zijn. Vaak is het vooral gewoon fijn om naar te luisteren. Is dat ook echt zo met deze plaat?

Het lijkt allemaal niet zo goed te starten, want One Call Away is toch een wel erg slap nummer. Dangerously voegt daar ook maar weinig aan toe. Ik krijg eerder het gevoel dat hij hier een kopie van John Newman wil zijn, die op zichzelf al heel wat artiesten kopieert.
Dan zijn we aanbeland bij die eerder genoemde hit. Deze een soort van hippe variant van Ben E. King’s Stand By Me is een hit die mij nooit zoveel deed. Ik vond het eigenlijk altijd al een beetje jammer dat een naam van zo’n legende aan een dergelijk matig nummer verbonden is.
Losing My Mind is dan het eerste nummer dat me meer bevalt. De productie van dit alleraardigste nummer heeft wel wat moois. Ook het makkelijke We Don’t Talk Anymore is makkelijk te behappen.
Op My Gospel rapzingt Puth als Ed Sheeran en verder is het nummer ook maar weinig aan. Net als het flauwe Up All Night trouwens. Helemaal irritant vind ik Left Right Left. Luisterend naar dat nummer denk ik het om gegeven moment wel te weten met zijn rechts-link-rechts of andersom. Het vermoeiende ge-oeh op Then There’s You helpt ook niet bij aan de positieve inzichten voor deze plaat.
Het als R. Kelly aandoende Suffer is dan gelukkig wel aardig. En op As You Are gebeurt wellicht wat weinig, maar vervelend is het nummer ook niet. Vooral in vergelijking met het saaie Some Type of Love. Afsluiter See You Again is de radiohit die we allemaal wel kennen. Het sluit een erg matige popplaat af die nergens overtuigd, verrast of interessant wordt. Gemakzuchtig is het allemaal wel.

(bron: Opus de Soul)

Ik vind dit toch wel een iets beter album dan 3-sterren. Gemiddeld zit het aardig in elkaar, maar ik denk wel dat dit album snel gaat vervelen en niet beter wordt. 3,5*

1. One Call Away (3:14)  4,5
2. Dangerously (3:19)  3,5
3. Marvin Gaye (3:10)  4,0
4. Losing My Mind (3:32) 3,0
5. We Don't Talk Anymore (3:37) 3,5
6. My Gospel (3:30) 2,5
7. Up All Night (3:10) 3,5
8. Left Right Left (3:26) 3,0
9. Then There's You (3:34) 3,0
10. Suffer (3:30) 4,0
11. As You Are (3:55) 2,5
12. Some Type of Love (3:07) 3,5
13. See You Again 3,5

Na 4,5 jaar er weer eens bijgepakt. En dit album zit toch wel erg goed in elkaar. Met inmiddels een paar klassiekers. 4*

1. One Call Away (3:14)  4,5 --- 4,5
2. Dangerously (3:19)  3,5 --- 4,0
3. Marvin Gaye (3:10)  4,0 --- 4,5
4. Losing My Mind (3:32) 3,0 --- 3,5
5. We Don't Talk Anymore (3:37) 3,5 --- 4,0
6. My Gospel (3:30) 2,5 --- 3,5
7. Up All Night (3:10) 3,5 --- 3,5
8. Left Right Left (3:26) 3,0 --- 3,5
9. Then There's You (3:34) 3,0 --- 3,5
10. Suffer (3:30) 4,0 --- 4,0
11. As You Are (3:55) 2,5 --- 3,5
12. Some Type of Love (3:07) 3,5 --- 3,5
13. See You Again 3,5 --- 4,5