VHÖL - Deeper Than Sky (2015)

Ik kwam ren aantal jaren geleden met dit project in aanraking toen ik Agalloch drummer Aesop Dekker erover hoorde praten. Nog nooit serieus naar geluisterd tot aan vandaag. Wat we op deze plaat te horen krijgen is een grote mengeling van verschillende stijlen. "Piano" klinkt door de toevoeging van dat instrument en de instrumentatie er rondom als een jazzsessie. Dit is haast wel hoe we deze plaat kunnen beschouwen: een grote improvisatiesessie, net als men met jazz doet. "The Desolate Damnation" bijt de spits af en klinkt als een (Occulte) Heavy/Doom Metal track. In vocaal opzicht wat saai, maar het gitaarwerk is dan wel weer sterk.
"3AM" is dan meer een Thrash Metal track waarin vooral de vocalen wat aan Kreator doet denken. Dat "achtergrondkoortje" klinkt dan weer wat ongepast. Het soleerwerk in het midden van de track klinkt dan wel weer goed, maar lijkt niet bij de stijl van de track te passen. Hetzelfde kan gezegd worden over dat eerder genoemde "achtergrondkoortje" (volgens mij het werk van de vrouw in dit gezelschap).
"Deeper Than Sky" begint ook als venijnige Thrash en de gemodificeerde vrouwelijke vocalen passen er wederom niet bij.
Men switcht na bijna 3 minuten (de gehele track klokt af op precies 12 minuten) om naar een soort Heavy/Doom Metal geluid met Goblinachtige Prog Rock invloeden er doorheen. Apart, mast gelukkig deze keer wel passend bij de gemodificeerde vocalen. De grunter hadden ze in dit stuk alleen weer wel buiten de boot mogen houden. Nu lijkt deze namelijk ala enige functie "het maken van onmenselijke geluiden" te hebben.
Deze stijl houden ze tot aan het einde van de track vast, om daarna wat rust te brengen met de jamsessie "Piano", waarin het in de titel genoemde instrument uiteraard de boventoon voert.
"Red Chaos" klinkt inderdaad erg chaotisch. Men begint met een Thrash/Death Metal begin, om na bijna 2 minuten om te gaan in een Heavy Metal sound. Ook hierbij gebruikt men weer die tergende gemodificeerde vocals die bij mij niet goed in de smaak vallen. Daarna weer even een Thrash gedeelte, een Black Metal riffje er nog tussen proppen en voila: het circus is compleet.
"Lightless Sun" start ook als Thrash, maar slaat dan om in een meer Black Metal sound, inclusief blastbeats. Hier en daar wat Doom er nog doorheen en ook weer dat @!*# koortje.
"The Tomb" gaat op een vergelijkbare manier tekeer, maar word dan afgesloten met wat aparte instrumentele geluiden.
Voor mijn luisterend oor is dit iets te onsamenhangend en vind ik het vooral in vocaal opzicht tegenvallen. Experimenteren kan leuk zijn, maar dit gezelschap schiet naar mijn mening wat door. Niet mijn ding dus.

Ik denk er dus precies anders over, ik word heel erg enthousiast van deze plaat. Zoveel spelplezier en variatie! Later zal ik mijn mening eens wat uitgebreider neerzetten.

Als het ook maar half zo vet is als de voorganger, dan is dit al een aanrader. Een van de betere 'supergroups' op dit moment wat mij betreft. Binnenkort maar eens checken!

Dit is een beetje de Sweven van 2015 zonder ook maar als die plaat te klinken. Old school, maar tegelijkertijd zo futuristisch en progressief als wat. Wat een heersplaat: geniaal Voivod/Coroner-achtig riffwerk, de energie van punk en old school heavymetal, heerlijke koortjes, fantastische baspartijen die flink op de voorgrond staan, stemmig blackmetalwerk, stukken die wel van een Mastodon-plaat af lijken te komen, ga zo maar door. Hoe meer ik hem luister, hoe meer ik bijna verliefd raak op het geluid van deze plaat. Dit gaat een hoge beoordeling worden, sowieso!