Gun Outfit - Dream All Over (2015)

Klinkt, net als zijn voorganger, weer erg lekker!

Niet zo goed als de voorganger, maar die was dan ook fantastisch. Dit nieuwe album is nog steeds erg erg goed. Grootste troef is de samenzang van Dylan en Carrie, die beide onderkoeld klinken, maar Carrie enkel iets dromeriger. Ander eigenzinnig pluspunt is nog steeds het (anti)tempo dat de muziek kenmerkt: trager dan traag.

Noem het roadtrip slowcore met vleugjes heetgeblakerde woestijnrock. Cultfiguur Henry Barnes (Man is The Bastard, Amps for Christ) speelt op een aantal tracks zelfgemaakte, elektrische sitar, maar de muziek wordt er niet per definitie levendiger van, enkel nog vreemder en dan is er ook nog een verdwaalde banjo bespeelt door Dylan. Compleet eigenzinnige muziek, die zich niet zo makkelijk laat uitleggen, hoewel het toch vrij eenvoudig klinkt.Als er dan toch een referentiepunt moet zijn is het misschien lichtelijk Silver Jews - American Water (1998), maar dit komt vooral door de zang van Dylan.

en een langer verhaal + videoclip: Gun Outfit – Dream All Over | Rock | Written in Music - writteninmusic.com

Bij een platenzaak in Rotterdam stond de lp voor een belachelijke 5 euro in de sale bak. Ik kende de groep geheel niet , de hoes sprak me aan en op de hoes stond ook wat informatie. A dusky, cayon-cult blues, it's the nocturnal sound of desert-damaged L.A. burnout, country-punk creole en nog wat van zulke teksten. Het leek me heel speciaal. En dat is het ook. Dylan Sharp en Carrie Keith zijn de belangrijkste leden van de groep, ze zingen beiden, soms apart en soms gezamenlijk. Zeker als ze gezamenlijk zingen klinkt het bijzonder. Maar de stijl lijkt bijna nonchalant, wat afstandelijk, wat juist bijzonder overkomt. Wat heel bevreemdend overkomt is de inbreng van Henry Barnes die hier en daar Sitar klanken inbrengt. Ik begreep dat de groep eerder meer punk gericht was, maar dat is het op dit album niet meer. Het is verfijnder en elegant. Je waant je in de Amerikaanse woestijn, het klinkt wat loom, maar er zit zo veel verscholen. Een album dat direct opvalt, maar iedere keer nog meer prijs geeft. De recensies zijn allemaal lovend. Hier op MM is er weinig respons en gezien de uitverkoopbak is bij een groot deel van de muziekliefhebbers dit album voorbijgegaan. En dat is echt jammer.