Van begin tot einde vind ik dit eigenlijk wel een boeiende plaat. De zang in het Pools vind ik heel speciaal, omdat ik in de taal niet echt bepaalde woorden kan onderscheiden. Het klinkt voor mij als een soort stroom van klanken, maar wel op een mooie manier.
Instrumentaal is het ook allemaal in orde: rustige stukken worden afgewisseld met gitaarsoli (wat is de solo op het einde toch geweldig!), het is allemaal heel veelzijdig en afwisselend en verveelt daardoor geen moment. Klinkt helemaal niet als cliche progrock hoewel het toch zeker de elementen heeft.