Ibrahim Maalouf - Kalthoum (2015)
mijn stem
25 stemmen
Libanon
Jazz
Label: Mi'ster
-
Introduction / Alf Leila Wa Leila (3:54)
-
Overture I / Alf Leila Wa Leila (4:46)
-
Overture II / Alf Leila Wa Leila (3:34)
-
Movement I / Alf Leila Wa Leila (6:15)
-
Movement II / Alf Leila Wa Leila (7:26)
-
Movement III / Alf Leila Wa Leila (15:20)
-
Movement IV / Alf Leila Wa Leila (10:15)
Links
Spotify
0
geplaatst: 5 november 2015, 13:27 uur
Een betere plaat dan het meer rock georiënteerde Red & Black light. Meer consistentie, meer gevoel, meer jazz, en een betere band.
1
geplaatst: 7 juni 2025, 11:29 uur
In het begeleidend boekwerkje bij de CD staat:
"Two days after she died on February 2, 1975, three million admires from Cairo and all over the world accompanied the Star of the East to her final resting place. She was the sixth pyramid of Egypt, the people's Singer. The Lady."
En over wie gaat deze vlammende introductie? Oum Kalthoum, de dame waar Maalouf dit album aan heeft opgedragen. Kalthoum werd geboren in 1904 (andere bronnen hebben het over 1898, een officiële geboortedatum is nooit vrijgegeven) en stierf in 1975. Tijdens haar carrière trad zij slechts eenmaal op in Europa. In 1967 gaf zij twee memorabele shows in de Olympia, Parijs. Volgens de verhalen zou zij daar slechts drie nummers ten gehore brengen, maar per saldo zou zij totaal vijf uur hebben opgetreden.
Ik heb, nadat ik dit album in 2015 had aangeschaft, het een en ander van haar beluisterd. Op zich is het prachtige muziek, maar na een paar nummers begint het muzikale deel mij toch te vervelen. Waarschijnlijk omdat ik niet in die Arabische cultuur ben opgegroeid. Toevallig liet mijn Syrische kapper mij afgelopen week een ander fenomeen uit die contreien beluisteren: Fairuz, een zangeres uit Libanon. Ook dit heb ik, na zijn introductie, eenmaal weer thuis beluisterd en ook haar muziek kon mij slechts een paar nummers boeien.
Hoe anders is dat met dit instrumentale album van Ibrahim Maalouf. Het album is gebaseerd op een van de bekendste nummers van Kalthoum, Alf Leila Wa Leila (duizend en een nacht) dat werd vertaald naar een instrumentaal Jazz hoogstandje.
Van begin tot eind fascinerend om te beluisteren. Uiteraard in de typerende Maalouf stijl, die je op de meeste albums van hem terughoort. Zodra ik zijn muziek ergens voorbij hoor komen (meestal als achtergrondmuziek op tv tijdens een reportage over een nieuwsonderwerp o.i.d) herken ik hem direct.
Over het album kan ik verder niet veel vertellen, dit keer. Boeiend! Dat is iedere keer na het beluisteren, mijn conclusie. Verveeld geen seconde. De Arabische invloeden hoor je hier niet heel erg in terug overigens, maar wellicht dat de kenner van dit genre dit er wel degelijk in herkend.
De samenstelling van de band waarmee het project is opgenomen:
Pianist Frank Woeste, geboren in Hannover maar al heel lang woonachtig in Parijs. Een jazzpianist met een klassieke grondslag. Hij heeft o.a. ooit de muziek van Ravel bewerkt
Clarence Penn op drums, geboren in Detroit, professor of jazz percussion aan de universiteit van Zuid Californië
Larry Grenadier, geboren in San Francisco op double bass
Mark Turner, afkomstig uit Ohio opgeleid op Berklee College Of Music, op saxofoon.
"Two days after she died on February 2, 1975, three million admires from Cairo and all over the world accompanied the Star of the East to her final resting place. She was the sixth pyramid of Egypt, the people's Singer. The Lady."
En over wie gaat deze vlammende introductie? Oum Kalthoum, de dame waar Maalouf dit album aan heeft opgedragen. Kalthoum werd geboren in 1904 (andere bronnen hebben het over 1898, een officiële geboortedatum is nooit vrijgegeven) en stierf in 1975. Tijdens haar carrière trad zij slechts eenmaal op in Europa. In 1967 gaf zij twee memorabele shows in de Olympia, Parijs. Volgens de verhalen zou zij daar slechts drie nummers ten gehore brengen, maar per saldo zou zij totaal vijf uur hebben opgetreden.
Ik heb, nadat ik dit album in 2015 had aangeschaft, het een en ander van haar beluisterd. Op zich is het prachtige muziek, maar na een paar nummers begint het muzikale deel mij toch te vervelen. Waarschijnlijk omdat ik niet in die Arabische cultuur ben opgegroeid. Toevallig liet mijn Syrische kapper mij afgelopen week een ander fenomeen uit die contreien beluisteren: Fairuz, een zangeres uit Libanon. Ook dit heb ik, na zijn introductie, eenmaal weer thuis beluisterd en ook haar muziek kon mij slechts een paar nummers boeien.
Hoe anders is dat met dit instrumentale album van Ibrahim Maalouf. Het album is gebaseerd op een van de bekendste nummers van Kalthoum, Alf Leila Wa Leila (duizend en een nacht) dat werd vertaald naar een instrumentaal Jazz hoogstandje.
Van begin tot eind fascinerend om te beluisteren. Uiteraard in de typerende Maalouf stijl, die je op de meeste albums van hem terughoort. Zodra ik zijn muziek ergens voorbij hoor komen (meestal als achtergrondmuziek op tv tijdens een reportage over een nieuwsonderwerp o.i.d) herken ik hem direct.
Over het album kan ik verder niet veel vertellen, dit keer. Boeiend! Dat is iedere keer na het beluisteren, mijn conclusie. Verveeld geen seconde. De Arabische invloeden hoor je hier niet heel erg in terug overigens, maar wellicht dat de kenner van dit genre dit er wel degelijk in herkend.
De samenstelling van de band waarmee het project is opgenomen:
Pianist Frank Woeste, geboren in Hannover maar al heel lang woonachtig in Parijs. Een jazzpianist met een klassieke grondslag. Hij heeft o.a. ooit de muziek van Ravel bewerkt
Clarence Penn op drums, geboren in Detroit, professor of jazz percussion aan de universiteit van Zuid Californië
Larry Grenadier, geboren in San Francisco op double bass
Mark Turner, afkomstig uit Ohio opgeleid op Berklee College Of Music, op saxofoon.
* denotes required fields.
* denotes required fields.