Alela Diane & Ryan Francesconi - Cold Moon (2015)

Ik ben benieuwd! Ik heb alle albums van Alela en eentje van Ryan, die laatste is erg experimenteel en draai ik eigenlijk nooit. Ben benieuwd wat deze samenwerking brengt. Later dit jaar ook te zien op Crossing Border.

Deze is niet experimenteel, ondanks dat Peter Broderick op een track meedoet. Het is een mooi luisteralbum, waar je wel een beetje moeite voor moet doen.

Het was twee jaar geleden even balen, dat Alela Diane een break aankondigde vlak voor de geboorte van haar dochter. Ze had op dat moment net haar schitterende echtscheidingsplaat About Farewell uitgebracht. Gelukkig ligt er na haar gebruikelijke tussenpose van twee jaar, weer een nieuw album, Cold Moon. Ditmaal een samenwerkingsverband met Ryan Francesconi.

Hij is een multi-instrumentalist, die net als Alela opereert vanuit Portland, Oregon. Hij heeft een graad in compositieleer en studeerde de Bulgaarse tambura bij Lyubo Vladimirov in Sofia. Sinds zijn collegetijd is hij geobsedeerd door muziek uit de Balkan. Daarnaast maakt hij experimentele muziek en is hij arrangeur. Zo arrangeerde hij bijvoorbeeld Have One On Me van Joanna Newsom. Ook is hij al jaren een vaste begeleider van haar tijdens concerten.

Alela en Ryan troffen elkaar in oktober 2014 na een optreden van een gemeenschappelijke vriend. Na afloop spraken ze over hun beider creatieve stilstand. Ryan had moeite om nieuwe instrumentale stukken te componeren en Alela had totaal geen inspiratie voor een nieuwe cd. Een paar dagen na hun gesprek zocht Ryan contact met Alela met de vraag of ze niet met hem wilde samenwerken.

Hij stuurde haar een aantal prachtige, instrumentale stukken ter beluistering. Ze beluisterde de stukken veelvuldig, intussen naar buiten starend naar het veranderende jaargetijde. Langzaam maar zeker kwamen de woorden, wat later gevolgd door de melodie. Samen schaafden ze daarna aan de songs en voordat ze er erg in hadden, was Cold Moon geboren.

Het is een collectie reflecterende en hoopvolle songs geworden, veelal betrekking hebbend op de natuur. De basis vormt de fraaie zang van Alela en het dito gitaarspel van Ryan. Spaarzaam wordt gebruik gemaakt van andere instrumenten. Zo is een trombone te horen in de titelsong. Percussie en duimpiano in Shapeless, verzorgd door de eveneens uit Portland afkomstige Peter Broderick.

En er duikt hier en daar een viool of cello op. Meer hebben de liedjes ook niet nodig. Het is een album, dat aandachtige beluistering verdient en spoedig onder de huid van de luisteraar kruipt. Het is een goede beslissing van Ryan geweest, om Alela te vragen voor dit project, want het leverde een van de mooiste cd’s van dit jaar op.

Een prachtige soundtrack voor een regenachtige herfstdag.

Geen nummer zo relevant als 'Cold Moon' nu..
Ik heb Alela net live mogen zien en dat was adem benemend, wat mooi.
Ik had haar graag morgen nog eens gezien in Brussel, wat mijn originele plannen waren, maar die richting lijkt mij nu niet de beste kant om uit te gaan.. Alela performde gisteren (13/11) in Parijs op het moment dat daar aanslagen werden gepleegd en daar -tijdens een pop concert- 89 mensen werden vermoord in een concertzaal. Beangstigend.

Dapper dan ook dat zij vanavond weer op de planken stond en haar show opdroeg aan de slachtoffers in Parijs. Deze stemmige muziek paste daar ongelofelijk goed bij, en beter eerbetoon kan ik haast niet indenken.

Ze heeft trouwens in het verleden ook in de bewuste zaal gespeeld, waar die aanslag was. On topic, prachtig album en ze is inderdaad live erg goed.

Ze was live al goed ten tijde van The Pirate's Gospel. Speelde ze op Motel Mozaïque. Heel erg mooi. Ben haar naderhand toch een beetje uit het oog verloren omdat ik To Be Still niet zo goed trok. Ga deze dan toch maar weer eens proberen...

Na het concert in Den Haag vul ik mijn collectie van Alela aan.
En dit album samen met gitarist Ryan Fransesconi op vinyl weten te scoren.
Dit is zeker geen vrolijk album, ingetogen. Alela Diane en Ryan Fransescon komen beiden uit Portland waar ook Joanna Newsom vandaan komt. Dus redelijk wat kwaliteit. Toen Alela en Ryan Fransesconi elkaar tijdens een optreden ontmoeten besloten ze een plaat samen te maken. Ryan heeft normaal gesproken bveel interesse in Balkan muziek, maar hier houdt hij zich in. Hij zorgde voor de muziek, Alela voor de teksten.
Een prachtig ingetogen album is het geworden, met persoonlijke teksten. Een album voor een herfst avond, melancholisch.
Een prachtig folk album, zeker een aanrader en het heeft ook veel weg van het optreden in Den Haag. Dezelfde sobere insteek met mooie muziek.