Graeme Revell - Red Planet (2000)

Post modernische score van Revell. Gebruik makend van elektronische synths en gitaren, zou je denken dat dit niet al te best kan zijn. Maar zijn stijl gecombineerd met de goddelijke stem van Emma Shapplin zorgt voor een unieke ervaring! ''The Inferno'' met Shapplin zingend in oud Italiaans met een Latijn zingende koor op de achtergrond en de underscore van Revell. Buiten de samenwerkingen met Shapplin is het ook nog enorm fascinerend. ''Alone'' waarschijnlijk de enige track die op een ''normale'' manier gecomponeerd is. ''Crashlanding'' nog zijn buitenbeetje waarin de grootste herrie te horen is, maar wat een percussie en stijl... En zo krijg je een bijzondere score waarbij sommige nummers een echt hart hebben en andere ''hartloos''
zijn in principe. Zoals ik al eerder zei dit is uniek. Dan nog de songs die ook zeer te pruimen zijn. 4.5 sterren

Inderdaad een erg goede score. In elk geval verrassende muziek voor zo'n film. Vooral de tracks met Emma Shapplin zijn wonderlijk mooi. Graeme Revell brengt het er dus best wel goed vanaf

In tegenstelling tot de prachtige score, ben ik niet zo te vinden voor de andere nummers. De twee versies (TWEE dan nog wel) van The Tower that ate People zijn afschuwelijk. Het nummer van Sting en MontokPoint kunnen er dan best wel mee door.

De track Alone (welke prachtig) is kwam me altijd al zo bekend voor.
Dat kon ook wel kloppen Revell heeft oor deze track in zijn eigen archief gekeken en kwam daarbij terecht op "Fall in the light" het thema wat hij gemaakt had voor Strange Days.

Zou deze herhaling een overblijfseltje van de temp score zijn? Wie weet...

Of gewoon zoals vele doen , veel dingen componeren die op elkaar lijken. Zal de twee nog eens naast elkaar liggen. De link is sowieso al interressant, of het nu wel of niet als temp was gebruikt.