MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Ten - The Dragon and Saint George (2015)

mijn stem
3,25 (2)
2 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Rocktopia

  1. The Dragon and Saint George (5:16)
  2. Musketeers: Soldiers of the King (4:07)
  3. Is There Anyone with Sense (5:15)
  4. The Prodigal Saviour (4:12)
  5. Albion Born (5:24)
  6. Good God in Heaven What Hell Is This * (4:00)
  7. We Can Be as One (3:28)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 27:42 (31:42)
zoeken in:
avatar van Metalhead99
2,5
Ik meen me te herinneren ooit naar "The Name of the Rose" te hebben geluisterd, maar er is me niet veel van bijgebleven.
Voor mij dus zo goed als een kennismaking met het de uit Manchester afkomstige Rock (AOR) groep Ten. Hun eerste EP sinds het in 1999 uitgebrachte "Fear the Force". De heren lijken productiever te zijn dan ooit (4 volledige albums in de afgelopen 5 jaar en nu dus nog eens deze EP).
De cover van dit werk is wederom ontworpen door Gaetano Di Falco (deed ook de covers van de 2 voorgaande albums). Zijn herkenbare, nogal cheape look is inderdaad wel weer terug te zien. Deze keer moeten we het alleen met een kruisridder doen in plaats van een dame.
Volgens de wiki zingt Gary Hughes op deze plaat. De man is er vanaf het begin van de band bij en dat verrast me toch wel. Ik vind namelijk dat zijn stem een beetje aan (overtuiging)kracht ontbreekt. Daardoor komt de melodieuze rocker "The Dragon and Saint George" wat minder krachtig over, maar ook de afsluitende ballad "We Can Be as One" (scheen een bonustrack te zijn voor de Europese editie van de laatste langspeler) komt wat gezapig over. Hughes heeft meer een stem voor een boyband of iets dergelijks.
Toch klinkt hij op "Is There Anyone With Sense" en "Albion Born" nog wel aardig.
Verder doen er op deze plaat maar liefst 3 gitaristen mee. Dann Rosingana en Steve Grocott delen de lead gitarist rol en John Halliwell doet nog mee als aanvulling op de ritmesectie. We worden dan ook regelmatig op melodieus gitaarwerk getrakteerd, maar het blijft mij allemaal wat aan de softe kant.

avatar van BlauweVla
Gary Hughes zou ik liever omschrijven als A.O.R. zanger of classic rock zanger (in de vergelijkbare stijl van David coverdale en Lou Gramm maar dan lager). Daarmee heeft hij zijn carrière als soloartiest ook gestart. Hij heeft met Ten zijn muziek verbreed met power metal nummers, hoewel die nooit keihard zijn. Maar een "The Valley of the Kings" van het recente volle lengte album is een goed voorbeeld van een Ten stamper, en zo hebben ze ze wel meer. En ballads waar je van moet houden inderdaad.

avatar van Rinus
4,0
Ik heb de nummers van deze EP verspreid over de twee CD's van de Battlefield editie.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 03:04 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 03:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.