Aerial M - As Performed by Aerial M (1997)

fraai en rustig instrumentaal werkje van David Pajo. Gemaakt ort nadat hij Tortoise had verlaten. Kabbelt aangenaam voort.

En zijn opstap naar zijn prachtige singer songwriter werk ook al zingt hij hier nog niet.
Verstilde melancholische meesterwerkjes, zijn gitaarwerk is ingetogen en voor diegenen die Will Olham's prachtige Joya lp hebben erg herkenbaar.
Slint krijgt pagina's vol en een van hun sterkhouders met zijn solo werk is voor velen onbekend dus onbemind.

Op zich wordt er wel een mooie melancholieke, dromerige sfeer gecreëerd. Toch gebeurd er voor mijn gevoel net iets te weinig om echt een indruk achter te laten.

Hoor daar maar minimaal wat van terug, ik hoorde Sonic Youth en vooral Tortoise (-edit- lees net dat hij in Tortoise speelde...) hierin terug. Maar al met al iets te weinig spannend en vrijblijvend om diep indruk te maken.

Wel een nette zeven.

Ik bedoel in mijn betoog David's gitaarwerk op Will Oldham's plaat, niet dat het op Will Oldham lijkt. Vanwege het spel van David Pajo vind ik Joya waarschijnlijk ook het beste werk wat Will Oldham heeft gemaakt en daar tel ik BPB, de Palace monnikers etc mee.

Misschien weet je dat: Will Oldham heeft de iconische foto gemaakt van Slint's Spiderland, plaat die al jaren in mijn top 5 staat.