Robin Borneman - Folklore I (2015)

Folklore 1, het eerste deel van een trilogie. En wat een begin. Betoverend mooi album dat je vanaf de eerste klanken meeneemt op een muzikale reis. Het album grijpt je bij de strot en laat je niet meer los. A Sacred Curse Of Change, de opener van het album , Robin neemt al pratend mee op reis, er is geen weg meer terug en voert je naar het Land Of Amok waardoor hij je met veel bravoure door heen leidt.
The Waving Days , een werkelijk fascinerend mooi nummer gevolgd door Down Below dat je keihard terug zet op aarde. Het prachtige Shadowflower is de opmaat naar een van de mooiste nummers van de plaat Talisman. Prachtig nummer zo mooi geschreven dat het je raakt in elke vezel van je lijf. Wat kan muziek toch mooi zijn. Farewell River voert je naar Hope"s Lament en al dromend zweef je naar de laatste fase van het album. Muriel een heerlijk nummertje dat niet zou misstaan tussen de betere 3 fm nummers. Restless Mind weer zo'n prachtig nummer om tot Awake te geraken. Voor mij het mooiste nummer van de plaat. Zo episch zo ontroerend en emotioneel mooi dat dit het album prachtig afsluit met als slotakkoord het ingetogen Memories Lost.
Slotconclusie, Een werkelijk betoverend mooi album dat veel meer aandacht verdient dan dat het tot nu toe heeft gehad. Ik verbaas me er over dat er zo weinig gestemd wordt op dit , voor nederlandse begrippen, uitzonderlijk prachtige album. Robin verdient dit om voor zoveel moois te worden beloont.

Sluit me aan bij de vorige spreker! De grootste bagger krijgt de grootste aandacht en dit laat Nederland bijna ongezien passeren....

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Robin Borneman - Folkore I: The Waving Days - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Robin Borneman is een Nederlandse singer-songwriter, die een paar jaar geleden in kleine kring aandacht trok met zijn debuut Home.

Opvolger Folklore is een buitengewoon ambitieuze, maar ook buitengewoon indrukwekkende plaat geworden. De nu verschenen plaat is het eerste deel van een trilogie die de komende jaren vorm moet gaan krijgen.

De muziek van Robin Borneman is folky, aardedonker en zeer verhalend, waardoor Folklore I: The Waving Days zich laat beluisteren als een spannend boek.

In muzikaal opzicht heeft de muziek van Robin Borneman raakvlakken met de muziek van 16 Horsepower, Gavin Friday, Johnny Cash en vooral Nick Cave. Robin Borneman draagt zijn teksten zo af en toe bijna voor en doet dat op zulke indringende wijze dat je alleen maar verdwaald kunt en wilt raken in het donkere bos dat Folklore is.

In muzikaal opzicht schakelt de plaat tussen ingetogen en beklemmende passages en wat meer uptempo stukken, waarbij een veelzijdig maar trefzeker instrumentarium wordt ingezet, dat de plaat af en toe ook voorziet van een dromerige of zelfs licht psychedelische sfeer.

Robin Borneman past zijn vocalen hier perfect op aan, zodat hij het ene moment even dromerig klinkt als Nick Drake, het volgende moment uitbarst als Nick Cave en Tom Waits dit kunnen doen, maar ook kan ontroeren zoals Gavin Friday dat zo goed kon op zijn memorabele debuut. Robin Borneman kan hierbij niet alleen prachtig voordragen, maar heeft ook een mooie zangstem, wat de plaat voorziet van veel variatie en dynamiek.

Het levert een plaat op die direct boeit vanwege het verhalende en indringende karakter, maar die ook nog lang aan schoonheid blijft winnen. Op het eerste gehoor klinkt Folklore misschien wat pretentieus en soms theatraal, maar uiteindelijk pakt de plaat je vooral in door zijn intensiteit en schoonheid. Bijzondere plaat. Laat deel 2 en 3 ook maar komen. Erwin Zijleman

Schitterende plaat!!! Wat een sfeer.. je wordt echt in de muziek meegetrokken. Dit is zo goed dat je niet gelooft dat dit uit Nederland komt. Werkelijke top klasse! Doet me ook bij vlagen denken aan Amused te Death van Roger Waters.

Tjonge wat moe(s)t ik hier nou van denken! Album een paar geluisterd en het krijgt me echt wel te pakken. Wat een bijzondere combinatie laat deze Robin Borneman horen zeg. Moeilijk in een vakje te stoppen en daardoor erg prikkelend. Dat moest wel even een plaatsje krijgen in mijn muzikale hersenschors. Inmiddels vol bewondering van de bijna on-Nederlandse manier waarop dit album is geproduceerd. Klinkt ontzettend goed en de liedjes zitten dermate goed in elkaar dat het zo'n album is wat je gewoon elke keer in zijn geheel wilt luisteren. Knap gedaan en een mooie verrassing.

Heel mooi album. En vanavond is Robin Borneman live te aanschouwen in Luxor Live - Arnhem.

Hoe was dat optreden? Blijf dit een erg lekker album vinden en benieuwd naar zijn live optreden. Typisch een album wat lekker is om integraal live te horen.

Helaas was ik zelf niet in de mogelijkheid om te gaan. Maar ik zou hem dit album inderdaad graag eens live integraal horen spelen.

Okay, excuus. Heb je post verkeerd geïnterpreteerd Zal eens googelen of ie hier niet in de buurt komt kan ik er zelf over meepraten.

Haha geeft niks. Bij het terug lezen van mn bericht dacht ik zelf ook haast dat ik ging..
In ieder geval, volgens zijn site heeft hij geen concerten in het verschiet.

OT: Het nummer The Waving Days vindt ik echt super. Ook Shadowflower en Farewell River doen het bijzonder goed. Als er al een nummer is die het wat minder bij me doet, dan toch: down below.

!6 April in Castenray. Moet je wel snel zijn

https://www.facebook.com/events/956018897808246/957400854336717/

Die link via facebook kan ik helaas niet openen. Maar ik neem aan dat je deze bedoelt:?
http://www.bluesbreeker.nl/Agenda.htm ( zie 16 april)

Yep dat is incl drank. Ik ben daar vaker geweest.

Het optreden was waanzinnig mooi! Hij opende acapella met een cover. Wat een opening, wat een stem...
Verder werden bijna alle nummers van Folklore gespeeld. Wat een ongelooflijk mooi concert. Bizar dat hij nog zo onbekend is hier. Voor mij nu al HET optreden van 2016! Bij het nummer Awake was zelfs een zware ketting in een ketel meegebracht net als op de cd. Super! Wat een artiest, wat een zanger en wat een buitengewoon aardige kerel!!

Ricardo74, leuk om te lezen! Inderdaad bijzonder en jammer dat er zo weinig aandacht is voor dit album en deze artiest.

Vanavond live zien, ben benieuwd.

Live geweldig. Vanavond gehoord en gezien met de gitarist en bassist van Navarone.
staat als een huis. We gaan hier nog veel van horen, want de prijs die vanavond was betaald, dat wordt het 3 voudige. Doorbraak op komst.

Binnenkort komt ook het vervolg van deze plaat uit. Deel twee van de trilogie.


En deze man mag spelen bij de afterparty van de aankomende concerten van Eddie Vedder in Amsterdam. Mooi voor hem.

Farewell River

Nog nooit van deze artiest gehoord. Zijn Folklore I en II gelijkaardig aan het werk van pakweg Radical Face? De hoes ziet er in ieder geval heel mooi. Zo ook bij Folkore II en III die dit jaar uitkomt.

Prachtig album. On-Nederlands goed noemen we dat.

Heeft ergens wel wat weg van Radical Face, maar dit is toch aanmerkelijk duisterder.

Dit album vind ik toch nog beter als deel 3. Vandaar na 3,5 jaar luisterplezier de volle mep voor dit album. Deel 3 verlaagt van 5 naar 4,5*.

Wat een geweldige trilogie heeft hij afgeleverd met Folklore. De hierboven genoemde doorbraak is helaas in Nederland nog steeds uitgebleven, ondanks deelname aan TV programma's. Jaarlijks staat hij in Amerika voor grote zalen met de TSO, maar in Nederland blijven het de kleine zalen. Onverdiend, met deze albums heeft hij iets bijzonders gemaakt. Het verhaal doet mij denken aan de Donkere Toren trilogie van Stephen King, de muziek graaft diep in de roots, folk en blues.