Exxasens - Back to Earth (2015)

Voor mij was dit de kennismaking met het Spaanse Exxasens.
Hun muziek is te beschrijven als Post-Rock, maar dan qua melodielijnen hier en daar haast poppy te noemen. Muzikaal gezien blijven ze keurig binnen de lijnen van het genre zonder al te veel wilde uitspattingen.
Vaak probeert men naar climaxen op te bouwen, zoals men vaker doet in het genre.
Het zware gitaargeluid dat men hier en daar in wat fracties laat horen kan ik wel waarderen. Het maakt de muziek net iets steviger dan de gemiddelde genregenoot.
Men gaat alleen naar mijn mening hier en daar wat de mist in. Zo waren die vocale Ohwowow's op het einde van "Supernova" niet nodig naar mijn idee. Dan begint men sterk in de eerste driekwart minuut van "My Hands Are Planets", maar wanneer men overgaat in het wat dromerige gitaarwerk is er weer wat plat drumwerk op de achtergrond te horen dat ik gewoon lelijk vind klinken. Sterker nog, na een paar keer luisteren begon ik me er gewoon aan te storen. In de laatste helft van "Hugeness" vind men het wederom nodig om vocalen erin te verwerken. Jammer, want het stemgeluid van de zanger(s) vind ik persoonlijk niet bij het instrumentale geluid van deze band passen.
"Oniria's Interlude" is dan weer een redelijk nodeloos vullertje. Nog geen minuut een rustgevend gitaarriffje met een piano (keyboard denk ik) riedeltje erbij. Best mooi, maar wel iets wat we al heel vaak hebben gehoord.
"Your Dreams Are My Dreams" is mijn persoonlijke favoriet van deze plaat. Dit omdat ze hier het lekker zware geluid in deze track vasthouden en men ook niet teveel doet met het invoegen van rustige passages, vocalen of wat dan ook. Nee, gewoon even lekker 3 minuten snoeiharde post-rock zoals ik dat graag hoor. De riffs gaan hier en daar zelfs wat naar het metalgenre toe door de hardheid.
Met het lange "Bright Side of the Moon" weet men niet de hele track mijn aandacht vast te houden. Dit voornamelijk omdat men wederom paden bewandelt die al eerder bewandelt waren en mede daardoor de muziek niet heel boeiend maken om naar te luisteren.
Op "Saturn" komen de vocalen voor mij op haast tenenkrommende wijze naar de voorgrond. Nee, het stemgeluid van deze zanger is niet zo mijn ding en ik vind dan ook dat het de muziek ontsiert dan dat het toevoegende waarde heeft.
"Back to Earth" is wel weer een redelijke track, maar heeft voor mij eigenlijk een beetje hetzelfde probleem als "Bright Side of the Moon".
Met hun inmiddels alweer vijfde langspeler weet Exxesens mij helaas niet helemaal te overtuigen.

Exxasens laat zich graag inspireren door de ruimte, dat laat zich aan de titels snel raden. Dat was op eerdere albums niet anders. Iets om er over te zingen lijken ze nauwelijks te hebben (het album is grotendeels instrumentaal) , al komt er in Saturn dan toch echt een zanger bij met een tekst. Dit is gelijk het dieptepunt van de CD. In mijn ogen zijn ze in de twee nummers daarvoor op hun best: Your Dreams Are My Dreams en Bright Side of the Moon. Dit is gewoon degelijke postrock, maar echt speciaal wordt het slechts sporadisch.