Cloven Hoof - Cloven Hoof (1984)

Gisteren het vinyl maar eens aangeschaft.
Een occult heavy metal meesterwerk! Rauw en eerlijk. Zeer krachtige en karakteristieke zang, en een sfeer die niet zelden doet denken aan Maiden en Mercyful Fate. Jammer alleen van de matige AC/DC kloon "Crack the Whip"

Rauwe en ruwe NWoBHM met enkele krakers (Cloven Hoof, The Gates of Gehenna), een nietszeggende misser van jewelste (Crack the Whip) en een kort instrumentaaltje (March of the Damned). Het lange epische Return of the Passover vind ik het mooiste nummer met veel vurig gitaarwerk. De drie bonustracks op de cd-heruitgave van 2002 zijn opnames afkomstig van de Friday Rock Show.

Grappig zijn de namen van de vier groepsleden: “Water” alias David Potter (zang), “Fire” alias Steve Rounds (gitaar), “Air” alias Lee Payne (bass) en “Earth” alias Kevin Pountney (drums). Wat ze samen als de vier natuurelementen neerzetten is voor de trouwe volger van dit genre meer dan de moeite waard, vergeef hen een beetje het krakkemikkig geluid volgens hedendaagse maatstaven.

The Gates of Gehenna staat trouwens in een langere versie op hun debuut-EP The Opening Ritual van 1982. Album om toe te voegen aan de verzameling maar ik denk dat ik nog jaren ga mogen zoeken.

Krijgt net een voldoende omdat er enkele redelijke nummers op staan. Over het algemeen is het een rommelige CD.

Misschien wel een beetje ja, maar het soleerwerk en de krachtige vocalen van David Potter klinken wel erg lekker hoor. Daarnaast heeft deze plaat met "Return of the Passover" een afsluiter van jewelste.
Lekker rauwe NWoBHM wat soms een beetje tegen Speed Metal aan zit.

Mijn mening is in bijna 35 jaar onveranderd: 3 essentiële knallers met Cloven Hoof, The Gates of Gehenna en Return of the Passover, en voor de rest helaas wat nietszeggende niemendalletjes. Maar wat zijn die drie topnummers gaaf!

Het debuur van Cloven Hoof blijf ik nog altijd de leukste vinden uit de discografie. De traditionele heavy metal met licht occult tintje doet soms denken aan een mengelmoes tussen Witchfynde, Hell en Witchfinder General.

Deze topplaat eindelijk gevonden op een platenbeurs.
Fantastische hardrock band.
Vind wel vaker nwobhm platen op een beurs.
Maar deze stond bovenaan de lijst.
Ze hebben wel een eigen stijl vind ik. Klinkt allemaal lekker in mijn oren.
A Sultans Ransom' uit '89 vind ik ook een knaller.
Aan gitaarloopjes kom je op deze plaat niets te kort.
Een nogal duistere sfeer met een optimistisch tintje op dit plaatje.
Heerlijk gitaarwerk op bijv. Gates of Gehenna.
Ben weer een toppertje rijker.