Dit album heeft enigszins een Benny Neyman gehalte, omdat hier ook door de mandolin her en der een grieks tintje mee wordt gegeven. Zij het dan weer aan de andere kant, dat i.t.t. de vertalingsdrift van buitenlandse liedjes door Neyman, Kuhr haar eigen muziek schrijft en ondersteuning ervaart door rasschrijver Herman Pieter de Boer en zelfs Joost Nuissl, die zelf een hit had met: Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben.
De sfeer van Visite komt zo af en toe wel langs dwalen, maar an sich niet storend. De combinatie van frisse zomerdeuntjes worden afgewisseld door ingetogen nummers zoals Opa of Voor Vera die 40 wordt. Nou tot Gauw is een mooie en gepaste afsluiter voor een vrouw met een geheel eigen stemgeluid, die je wel een beetje moet liggen, ze is m.i. de vrouwelijke troubadour van nederland en dit is best wel een goede plaat, waar veel aandacht aan is besteed.