Steeleye Span - Tonight's the Night (1992)

Met Tempted and Tried vertoonde Steeleye Span weer tekenen van leven. De band klonk frisser dan op de vorige albums en leek de malaise weer te boven. Het zou daarna echter nog zes jaar duren tot er een geheel nieuw studio-album zou verschijnen, wat voor zover mij bekend zijn oorzaak heeft in het ontbreken van een platencontract.

De band had inmiddels al een aantal nieuwe nummers geschreven en besloot daarmee in 1991 op tournee te gaan, een tour ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan. De registratie, Tonight’s The Night, bevat deze zes nieuwe nummers (1-4 en 9-10), samen met een zestal oudere. De nummers zijn dus live opgenomen, maar zeker bij de nieuwe nummers is dat eigenlijk nauwelijks te horen – daar lijkt dus wel wat nabewerking aan te pas gekomen. Ook de oudere nummers klinken overigens alsof ze live in een studio zijn opgenomen, met hoogstens wat applaus na afloop.

Als live-album ben ik er dan ook niet echt kapot van, maar ik verkeer dan ook in de luxepositie dat ik dit kan schrijven terwijl er inmiddels een flink aantal live-albums van Steeleye op de markt is. In 1992, toen deze plaat verscheen, waren er enkel Live at Last (dat een hele merkwaardige tracklist heeft) en On Tour uit 1984, dat alleen in Australië werd uitgebracht en dat overigens maar één nummer gemeen heeft met dit album. Voor veel Steeleyefans was dit album toen dus de eerste waarmee ook liveversies van bekendere nummers binnengehaald werden.

Bij de nieuwe nummers valt het oog direct op Tam Lin – weer een Child Ballad, maar vooral legendarisch gemaakt door Fairport Convention (op Unhalfbricking uit 1969, en in verschillende live-opnamen). Op Time zou de band er nog eens op variëren, maar hier krijgen we een geweldige versie, die ook nog eens tien minuten duurt.

De samenzang op Ten Long Years bevalt me ook goed, al is het verder een wat kort en ook niet zo heel spannend nummer. Het fraaie Dawn of the Day dat erop volgt, heeft gelukkig meer substantie en wordt vooral gedragen door Maddy Prior’s vocalen (die het nummer ook schreef).

Ten slotte bevat de door Bob Johnson bewerkte traditional Gentleman Soldier (gezongen door Johnson en Prior) me ook erg goed, ook weer een vintage-Steeleyenummer, al is het jammer dat het eindigt met een wegfadende vioolsolo. Het nummer werd live gekoppeld aan het oudere Fighting with Strangers, met een instrumentaal stuk ertussen, maar door toedoen van de platenmaatschappij staat dat helaas niet zo op deze registratie.

Al met al is Tonight’s The Night een album dat door de tijd is ingehaald. Er zijn inmiddels beter (klinkende) liveplaten beschikbaar en op de volgende studioplaat, Time, zou de band heel anders voor de dag komen. Dat neemt niet weg dat deze plaat drie nieuwe nummers bevat die op geen enkele studioplaat zouden hebben misstaan.