Life Without Buildings - Any Other City (2001)
mijn stem
42 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Tugboat
-
PS Exclusive (4:16)
-
Let's Get Out (3:57)
-
Juno (5:07)
-
The Leanover (5:24)
-
Young Offenders (3:10)
-
Philip (2:29)
-
Envoys (4:08)
-
14 Days (3:11)
-
New Town (5:53)
-
Sorrow (6:55)
-
Daylighting * (3:54)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
44:30
(48:24)
0
geplaatst: 30 januari 2013, 16:22 uur
Deze werd mij laatst getipt door Graf in het Vraag van de dag-topic. Blij dat ik daadwerkelijk ook de moeite heb genomen om dit plaatje op te snorren, want hier word ik erg vrolijk van.
Tof postpunk-plaatje met zeer fijn gitaarwerk dat af en toe een beetje aan Sonic Youth doet denken. Neemt niet weg dat dit allemaal wat ongecompliceerder en luchtiger aanvoelt. Daar heb ik echter geen moeite mee als je zo'n fijne, warme sound weet te creëren. Maar het opvallendste element van dit album is ongetwijfeld de zang van Sue Tompkins. Haar kinderlijke brij van praten, zingen, kirren en stotteren maakt mij erg vrolijk. Met name het veelvuldig herhalen van bepaalde lettergrepen en woorden totdat de betekenis bijna verloren gaat is erg boeiend.
Dus bedankt voor de tip, Graf
En als je nog meer van dat soort tips in huis hebt nodig ik je van harte uit voor mijn topic.
Tof postpunk-plaatje met zeer fijn gitaarwerk dat af en toe een beetje aan Sonic Youth doet denken. Neemt niet weg dat dit allemaal wat ongecompliceerder en luchtiger aanvoelt. Daar heb ik echter geen moeite mee als je zo'n fijne, warme sound weet te creëren. Maar het opvallendste element van dit album is ongetwijfeld de zang van Sue Tompkins. Haar kinderlijke brij van praten, zingen, kirren en stotteren maakt mij erg vrolijk. Met name het veelvuldig herhalen van bepaalde lettergrepen en woorden totdat de betekenis bijna verloren gaat is erg boeiend.
Dus bedankt voor de tip, Graf
En als je nog meer van dat soort tips in huis hebt nodig ik je van harte uit voor mijn topic.
0
geplaatst: 23 februari 2013, 23:02 uur
De Arthur-Recensies deel 21:
Ten eerste, de bandnaam is toch wel een van de vreemdste die ik al ben tegengekomen op mijn muzikale levensweg. Maar nu ik erover nadenk past ie wel goed bij de muziek die ze maken: deze plaat voelt tegelijkertijd zowel vertrouwd als bevreemdend aan, zoals een leven zonder gebouwen. Vergezocht inderdaad, maar oh zo waar.
Grote blikvanger op dit album is uiteraard zangeres Sue Tompkins, die haar uiterste best doet om geen enkel nummer in te zingen zoals het hoort. Dat geeft de plaat iets nonchalants en ongecompliceerd mee dat me wel aanspreekt. Op dat vlak zijn er inderdaad parallellen met Kim Gordon en Sonic Youth te trekken, alhoewel er één iets is dat de Amerikanen beter doen dan deze Schotse tegenhangers, en dat is variatie brengen.
Aangezien de hele plaat, met muziek en teksten en alles, in teken staat van de zang, sluipt er al snel een soort monotoonheid het album binnen. Ja, de zang van Tompkins is dan wel allesbehalve saai, het songmateriaal op zich is gewoon niet sterk genoeg om de hele zit lang te blijven boeien. Eenmaal je haar stem gewend bent geraakt en die er dus niet meer zo bovenuit springt, blijft er niet veel meer over jammer genoeg. Net zoals een leven zonder gebouwen… ach laat ook maar.
Samengevat: Any Other City is geen slecht album, maar het ontbreekt dit album net iets te veel aan variatie om een vaste klant te worden in huize Arthur.
Ten eerste, de bandnaam is toch wel een van de vreemdste die ik al ben tegengekomen op mijn muzikale levensweg. Maar nu ik erover nadenk past ie wel goed bij de muziek die ze maken: deze plaat voelt tegelijkertijd zowel vertrouwd als bevreemdend aan, zoals een leven zonder gebouwen. Vergezocht inderdaad, maar oh zo waar.
Grote blikvanger op dit album is uiteraard zangeres Sue Tompkins, die haar uiterste best doet om geen enkel nummer in te zingen zoals het hoort. Dat geeft de plaat iets nonchalants en ongecompliceerd mee dat me wel aanspreekt. Op dat vlak zijn er inderdaad parallellen met Kim Gordon en Sonic Youth te trekken, alhoewel er één iets is dat de Amerikanen beter doen dan deze Schotse tegenhangers, en dat is variatie brengen.
Aangezien de hele plaat, met muziek en teksten en alles, in teken staat van de zang, sluipt er al snel een soort monotoonheid het album binnen. Ja, de zang van Tompkins is dan wel allesbehalve saai, het songmateriaal op zich is gewoon niet sterk genoeg om de hele zit lang te blijven boeien. Eenmaal je haar stem gewend bent geraakt en die er dus niet meer zo bovenuit springt, blijft er niet veel meer over jammer genoeg. Net zoals een leven zonder gebouwen… ach laat ook maar.
Samengevat: Any Other City is geen slecht album, maar het ontbreekt dit album net iets te veel aan variatie om een vaste klant te worden in huize Arthur.
0
geplaatst: 18 april 2014, 15:20 uur
Voor de fans: eindelijke is ie weer te koop...
Life Without Buildings: Any Other City | Album Reviews | Pitchfork
Life Without Buildings: Any Other City | Album Reviews | Pitchfork
0
geplaatst: 15 januari 2020, 16:46 uur
Prima plaatje, maar trek de zang van Sue Tompkins niet echt. Ik kreeg een beeld van een soort volwassen Pipi Langkous die zichzelf een heerlijk gekke meid vind. Even googlen en je wat verdiepen in de teksten en dan blijkt dat beeld gelukkig mee te vallen. Ik kan goed begrijpen dat de zang voor sommigen juist een meerwaarde geeft, voor mij echter niet.
* denotes required fields.
* denotes required fields.